• Femke van Kilsdonk

Omgaan met de peuterpuberteit

Bijgewerkt: 28 okt 2020

Luistert je kind slecht? Krijg je op bijna iedere vraag 'nee' als antwoord? En krijgt je kind regelmatig een driftbui? Dan is de kans groot dat jij een peuter in huis hebt die in de peuterpuberteit zit. In deze blogpost lees je wanneer de peuterpuberteit begint, hoe lang de peuterpuberteit duurt, waarom de peuterpuberteit zorgt voor opstandig gedrag én hoe je hier mee om kunt gaan.


Begin en eind

Rond de 1,5 à 2 jaar komen kinderen in de peuterpuberteit. Je merkt dat je kind in de peuterpuberteit komt doordat hij of zij ander en vaak lastiger gedrag vertoont dan je gewend was. Meestal worden kinderen in de peuterpuberteit een stuk eigenwijzer en opstandiger en zijn ze regelmatig gefrustreerd omdat ze dingen wel willen, maar nog niet kunnen of mogen.

De peuterpuberteit kan de gehele peutertijd duren (tot 4 jaar), maar gelukkig is dit meestal niet het geval. Op een gegeven moment zijn peuters wel klaar met experimenteren en zal je kind weer rustiger worden. Het verschilt per kind hoe lang en hoe heftig deze periode is.


Sprongetje in de ontwikkeling

Eigenlijk is de peuterpuberteit een ontwikkelingsfase waarin je kindje zichzelf ontdekt. Net als pubers zijn peuters op zoek naar hun eigen identiteit, maar ook naar de grenzen. Ze ontdekken wie ze zijn, wat ze kunnen, wat ze willen en ook wat ze niet willen. Veel ouders ervaren de peuterpuberteit als lastig, omdat peuters tijdens deze fase heel opstandig, boos en gefrustreerd kunnen zijn. Toch is het ook een hele mooie fase! Ze leren namelijk super veel in deze periode. Ze zijn ontzettend nieuwsgierig en leergierig, breiden hun woordenschat enorm uit, leren springen, worden zindelijk en nog veel meer. En bovenal ontwikkelen ze een eigen persoonlijkheid.

Tip 1: Leef je in

Het is echt niet altijd makkelijk om een peuter te zijn. Ze willen alles zelf doen, maar veel daarvan kunnen of mogen ze nog niet. Ze ervaren een heleboel emoties, maar kunnen deze emoties nog niet goed reguleren. En zich in een ander verplaatsen is nog veel te moeilijk. Dus hoe gek is het dat je peuter een driftbui krijgt als hij zijn jas niet aan krijgt? Of als hij die lade in de woonkamer van zijn tante niet open mag trekken terwijl hij gewoon MEGA nieuwsgierig is naar wat daarin zit? Of als hij die mooie brandweerauto met lichtjes afpakt van een ander kindje?

Het helpt enorm als je je inleeft in je peuter. Dan lukt het veel beter om rustig en geduldig te blijven.

Tip 2: wees duidelijk

Daarnaast is het belangrijk om duidelijk en consequent te zijn. Je kind zoekt de grenzen op en het is belangrijk dat jij deze grenzen geeft. Ook is het belangrijk dat je volhoudt. Nee is nee. Dat is niet zielig, maar geeft je kind juist een gevoel van veiligheid. Een ouder die na een aantal keer 'nee' zeggen toch toegeeft of de ene keer 'ja' zegt en de andere keer 'nee' is onvoorspelbaar voor een kind.

Tip 3: geef opdrachten

Tenslotte helpt het om opdrachten te geven in plaats van vragen te stellen. We zijn uit beleefdheid allemaal gewend om een vraag te stellen als je iets voor elkaar wil krijgen, maar zo gek is het niet als je kindje 'nee' antwoordt op de vraag of hij naar je toe wil komen, toch? Zeg dus liever:" Ik wil dat je nu bij mama komt."

Wat ook helpt, is je kind de keuze uit 2 opties geven. "Kom jij nu naar mama toe of zal ik nu naar jou toe komen?" Dan geef je je kind een gevoel van autonomie, maar bereik je toch je doel.

En onthoud: het is een fase!

Hoe ervaar(de) jij de peuterpuberteit?

Alle speel- en opvoedtips in je mailbox ontvangen?

© Copyright 2020 Online opvoeden / info@onlineopvoeden.nl /  kvk nummer: 68597355

  • Instagram
  • Facebook
  • YouTube
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon
  • Black YouTube Icon