32 Weken zwanger en de bevalling was begonnen

30 Aug 2018

Dinsdag om 12:00 krijg ik wat lichte buikkramp. Bah! Het voelt een beetje alsof ik ongesteld ben. Ik schenk er weinig aandacht aan en ga verder met orde van de dag: lunchen, bloggen etc. De krampen houden aan en ik kan me moeilijk concentreren. Nieuw plan: lekker met een warme pittenzak vlogs kijken in bed. Hoewel ik heerlijk lig, zakt de kramp niet. Om 16:00 besluit ik toch maar de verloskundige te bellen. Die hoort mijn verhaal aan en komt meteen langs.

 

Verloskundige

De verloskundige was er super snel en wilde natuurlijk wat onderzoeken doen. Ze luistert naar het hartje van de baby en doet daarna inwendig onderzoek. Zij voelt dat mijn baarmoederhals verkort is en constateert bloedverlies. Shit! Dit zou zo maar eens het begin van mijn bevalling kunnen zijn. Ze belt wat rond naar de ziekenhuizen in Utrecht en in het Diakonessenhuis hebben ze nog een plekje. Ger en ik pakken onze spullen en rijden meteen die kant op.

 

Triage

Eenmaal in het Diakonessenhuis aangekomen, lopen we naar de afdeling Triage (voor onderzoek). Ik merk dat ik toch wel wat onrustig wordt als de lift maar niet komt, want de krampen worden heftiger. Na even in de wachtkamer te hebben gezeten, mag ik plaatsnemen op een bed en word ik aangesloten op een CTG apparaat. Dat apparaat is ons inmiddels wel bekend! Ook wordt er bloed afgenomen, krijg ik een infuus, krijg ik heel even een katheter om urine af te nemen (omdat ik bloedverlies had, au!), worden mijn temperatuur en bloeddruk opgemeten, wordt er goed aan mijn buik gevoeld en word ik weer getoucheerd (klein inwendig onderzoek). Gelukkig is de hartslag van de baby heel normaal. Wel zijn er weeën te zien die ik ook goed voel.

Artsen overleggen met elkaar en besluiten mij toch weer longrijpers en weeënremmers te geven. Vanwege mijn termijn en de datum waarop ik de vorige set longrijpers kreeg, was ik een twijfelgeval, maar ze zouden de baby toch een betere start geven. Op dat moment weet ik dat ik nog minimaal 48 uur in het ziekenhuis zal verblijven.

 

Verloskamer

Er wordt besloten om mij naar een verloskamer te brengen, omdat de mogelijkheid bestaat dat ik snel ga bevallen. De weeën blijven namelijk frequent komen en doen pijn. Ik loop er absoluut niet krom van hoor, maar het zijn typische weeën voor het begin van een bevalling. 
Als ik zo'n 3 uur aan de longrijpers lig, beginnen de weeën af te nemen. Om half 11 komt er nog een arts langs. Zij besluit dat ik van de CTG af mag en dat ze niet opnieuw gaat toucheren. Dat weet je beter hoe het ervoor staat, maar kun je de bevalling ook triggeren. Het is inmiddels al 22:30 geweest, Ger gaat naar huis en ik maak mij klaar om te gaan slapen.

 

De nacht

's Nachts slaap ik nauwelijks. Ik heb het warm, moet een keer plassen, de baby showt zijn breakdance moves, de medicijn pomp moet nog een keer vervangen worden, ik druk in mijn slaap nog een keer per ongeluk op de bel die in mijn bed hangt waardoor er verpleging binnenkomt en natuurlijk lig ik ook veel na te denken. Wat staat ons allemaal te wachten?

Gelukkig zijn de weeën weg. Als ik 's nachts naar de wc ga, voel ik wel dat mijn buik begint te 'rommelen' maar vele malen minder dan gisteren.

 

De ochtend

Om 5 uur besluit ik dat het wel ochtend is. Ik blijf nog een uurtje in bed liggen en fris me dan zoveel mogelijk op. Om mijn bovenkleding te verwisselen heb ik hulp nodig van een verpleegkundige vanwege het infuus. Ik merk dat ik van het 'tutten' in de badkamer een harde buik krijg dus duik, nadat ik de gordijnen heb geopend, maar weer mijn bed in. 
Ik krijg nog een CTG die gelukkig helemaal goed is. Er zijn wat harde buiken op te zien, maar die voelen heel anders dan de weeën van gisteren. Ook krijg ik uiteraard nog ontbijt en komt Ger langs. Helaas niet voor de hele dag, want vandaag is de eerste dag dat hij weer les (gitaarles) moet geven. Gelukkig kan hij hier altijd binnen een uurtje zijn!

 

En nu?

Ik lig in ieder geval tot vrijdagochtend in het ziekenhuis. Op donderdagavond stoppen ze namelijk de weeënremmers en dan moet er nog gekeken worden hoe mijn lichaam hierop reageert. Terwijl ik in het ziekenhuis lig, mag ik niet zoveel bewegen. Eigenlijk hetzelfde verhaal als de vorige keer. Op bed blijven liggen en de tijd uitzitten. Niet bepaald fijn, maar alles voor een gezonde baby!

Jullie horen snel meer! En net als de vorige keer, houd ik jullie in de tussentijd op de hoogte via mijn
Instagram.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

De bevaltrends in 2020

17 Jan 2020

1/8
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355