Bijvoeden volgens Stefan Kleintjes

4 Apr 2018

Ons kind leren eten volgens de Kleintjesmethode, is voor ons één groot feest geweest, en is het nog steeds. Het is zó genieten om hem te zien ontdekken. Het voelen, ruiken, proeven… Heerlijk!
 

'We geven onze honden en katten ook natuurlijk eten.'


Het stond voor ons al vrij snel vast dat we ons kind goed zouden leren eten. Het is misschien een beetje een rare vergelijking, maar we geven onze honden en katten ook 'natuurlijk' eten (BARFmethode en kvv) en voor onze jongste hond stellen we zelf het nierdieet samen na ernstig nierfalen. Het is wat werk, maar het resultaat mag er wezen. Het was dan ook volkomen logisch dat we zelf de hapjes voor ons kind zouden gaan maken.

 

'Op Facebook kwam ik informatie tegen over de Kleintjesmethode.'


Maar eerst borstvoeding natuurlijk. En via de borstvoedingsgroep op Facebook kwam ik informatie tegen over de Kleintjesmethode. Ik was eigenlijk meteen verkocht en heb via borstvoeding.com het boek aangeschaft.

 

'Je geeft geen gepureerd voedsel, maar stukjes.'


Het is een hele fijne methode die perfect aansluit bij het geven van borstvoeding, maar ook prima samen kan met kunstvoeding, al dan niet op verzoek. Je geeft geen gepureerd voedsel, maar stukjes. Je biedt lekker gevarieerd voedsel aan, en je kind bepaalt zelf wat en hoeveel hij eet. Er is een introductieschema: niet al het voedsel is handig bij een kind van 6 maanden. Soms gaat het om veiligheid, soms gaat het om de reacties die voedsel teweeg kan brengen, maar ook is het om de darmen rustig te laten wennen en daardoor de darmflora te beschermen.

 

'Je gaat uit van de kracht en kunde van het eigen lichaam.'


Wat belangrijk is binnen deze methode is de eigen regie van het kind. Je gaat er vanuit dat je baby al 6 maanden lang zelf aangeeft wanneer hij honger heeft en wanneer hij voldaan is, en dat werkt meestal perfect. Het kind luistert naar de signalen van zijn eigen lichaam. En met deze methode blijft het dat doen. Je gaat uit van de kracht en kunde van het eigen lichaam. Het hoofdstuk over het kokhalsreflex, verslikken en stikken heb ik meer dan eens gelezen.

 

'Vastpakken, voelen, bekijken, weggooien, pakken, ruiken, proeven.'


Toen m'n ventje 6 maanden was, waren we er ook echt wel klaar voor! De eerste maaltijd bestond uit roosjes broccoli en bloemkool, wat partjes gekookte aardappel, een paar reepjes komkommer ernaast en reepjes mango als toetje. Hij viel aan alsof hij uitgehongerd was! Vastpakken, voelen, bekijken, ronddraaien, weggooien, nog wat pakken, ruiken, proeven… Vies kijken, uitspugen, nog een keer proberen, smakken… Wat hebben wij genoten! En ondertussen net doen alsof je er nauwelijks aandacht voor hebt. Want eten is de gewoonste zaak van de wereld, niet iets wat bijzonder is, wat moet, of wat beloond of bestraft moet worden als je het niet goed doet. Eten is geen dingetje, eten hoort er gewoon bij.

 

'Natuurlijk verstijf je in het begin als hij moet kokhalzen.'


Natuurlijk verstijf je af en toe in het begin als hij moet kokhalzen. Maar nu vinden we dat eigenlijk mooi om te zien. En dat is het toch ook, mooi? Mooi dat het lichaam er zelf voor zorgt dat hij zich niet verslikt of stikt? Een te groot stuk wordt op een natuurlijke manier weer naar buiten gewerkt, en zelf kijkt hij niet op of om.

 

'Daardoor zijn we zelf ook gezonder gaan eten.'


Het eerste half jaar deden we erg rustig aan, van 6 tot 12 maanden. Niet elke maaltijd kreeg hij wat te eten, en soms sloegen we gewoon een dag over. Pas vanaf een maand of elf gingen we wat meer structuur aanbrengen, en nu vanaf 12 maanden krijgt hij 2 of 3 keer per dag een maaltijd met ons, en wat tussendoortjes. Van wat losse groente en rauwkost, zeg maar de uitgeklede versie van onze maaltijd, eet hij nu gewoon meestal met de pot mee. Handig, want daardoor zijn we zelf ook gezonder gaan eten!

 

'We moeten vaak zo vreselijk om hem lachen.'


Soms eet hij enorme hoeveelheden, soms gooit hij alles op de grond. Sommige dingen vindt hij heel lekker, om ze de volgende keer met een vies gezicht opzij te schuiven. Geen probleem. Wij vinden ook niet alles lekker. Hij hoeft niets, maar mag alles. En deze ontdekkingsreis is heerlijk om mee te maken. We moeten vaak zo vreselijk om hem lachen. En we genieten zo, als we hem bijvoorbeeld een lekkere curry naar binnen zien werken. Of vanmorgen nog, toen hij z'n hoofd zowat begroef in een bakje yoghurt met havermout en banaan. En delen, ook té leuk. Als hij echt lekker zit te eten, deelt hij dat graag met ons. Een heerlijk afgesabbeld stukje brood met boter wordt dan met een grote gulle lach onze kant opgestoken. Zeg dan maar eens nee… hahahaha

 

'Tot aan z'n ellebogen in de rode linzencurry.'


In de praktijk is het af en toe een vieze bende: pastasaus in zn haren, bietjes op de keukenkastjes, tot aan z'n ellebogen in de rode linzencurry… Maar een doekje doet wonderen. En de honden mogen na de maaltijd de vloer schoonmaken, ook leuk!

 

'Onze omgeving vond het meestal maar raar of eng.'


Onze omgeving vond het meestal maar raar of eng. Prima, dat mag. Op het kinderdagverblijf kreeg hij pas wat later vast voedsel. En nu vinden ze het geweldig hoe netjes hij kruimeltjes van de tafel kan pakken en hoe goed hij eet. Opa’s en oma’s hadden er ook wat moeite mee. Pas toen ze zagen hoe goed het ging, kregen ze vanzelf wat meer vertrouwen in zijn kunnen. En nu genieten ze net zo hard als wij van dat kleine mannetje dat zo lekker zit te eten.

 

'Eigenlijk zijn we er allemaal beter van geworden.'


Ik ben blij dat we deze methode zijn gaan volgen. En eerlijk is eerlijk, nu hij steeds meer mag eten, en steeds meer gaat eten, wordt het nog leuker. Ik bak zelf brood, crackers, koekjes, en soepstengels bijvoorbeeld. En in de facebookgroep worden zoveel lekkere recepten gedeeld voor lekkere ontbijtjes en avondmaaltijden, daar hebben we zelf ook profijt van.
Eigenlijk zijn we er allemaal beter van geworden!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

Het zomer/verlof rooster van Online opvoeden

29 Jun 2020

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355