Communiceren: touwtrekken of dansen?

3 Jul 2018

Als ik de deur van de woonkamer open doe, zie ik vanuit mijn ooghoek de roze berg op de bank. Een roze berg die bestaat uit poppen met roze jurkjes, een beer in dezelfde kleur en nog wat andere knuffelbare dingen. Die berg is gisterenmiddag en daarna nog een keer gisterenavond naar boven verhuisd, om vervolgens in de ochtend dus weer beneden op te poppen. 

 

Knuffels

Ik snap helemaal dat knuffelen gewoon fijn is, mijn dochter er fan van is en dat je je beste en zachtste maatjes graag dicht in de buurt wilt hebben. Tenminste, ik snap dat de knuffels mee naar beneden komen als zij ook naar beneden komt. Wat ik niet helemaal snap, is waarom ze dan vervolgens de rest van de dag niet meer met haar mee verhuizen. Als ze eenmaal beneden zijn, lijkt dat gewoon oké te zijn.

Ik verhuis ze in de loop van de dag soms weer naar boven. Om dan vervolgens weer tot de conclusie te komen dat ze weer op de bank zijn teruggekeerd. 

 

Spel

Het lijkt een spel dat we samen spelen, waarvan mijn dochter af en toe vergeet dat ze er aan meedoet en waarin we allebei totaal andere doelen voor ogen hebben. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het prima al dat speelgoed in huis. Logisch dat het een deel van m’n woonkamer overneemt, want kinderen mogen gewoon lekker spelen als ze daar zin in hebben. Wat ik wel fijn zou vinden, is als een deel van het speelgoed boven ligt en een deel beneden, zodat het een beetje overzichtelijk blijft. Wat er echter lijkt te gebeuren, is een constante verhuizing van allerlei speelgoed. Meestal in 1 richting: naar beneden. 

 

Touwtrekken 

In die constante knuffelverhuizing wisselen mijn dochter en ik elkaar af. Zij leidt (verhuist de knuffels) en ik verhuis ze weer terug (ik neem de leiding over). Als ik volg en de knuffels gewoon laat liggen waar ze liggen, dan komt ze daar meestal pas achter als ze al in bed ligt. Dan vraagt ze mij om ze te halen of ze gaat ze zelf halen. Hoe dan ook belanden ze uiteindelijk weer bij haar in bed. 

En eigenlijk doen we dat leiden en volgen de hele dag door, met zoveel meer dan alleen speelgoed. Wanneer ze boos is en begint te schreeuwen (leiden) en ik word ook boos (neem ook de leiding) dan merk ik meestal dat de situatie verergert, de boosheid toeneemt en we nog meer tegenover elkaar komen te staan. 

 

Misschien heb je wel eens meegedaan met een touwtrekwedstrijd. De ene kant wil winnen en de andere ook. En des te harder je trekt, des te meer de hakken in het zand gaan en er tegengewicht wordt gegeven. Dat is met zo’n boosheidswedstrijd hetzelfde: we versterken elkaar en een oplossing lijkt ver weg.

Wanneer ik mijn dochter uit haar boosheid wil krijgen, of wanneer ik wil dat ze iets gaat doen waar ze geen zin in heeft of op dat moment helemaal nog niet mee bezig is, kan ik het best beginnen met volgen. Want als ik meega in waar zij mee bezig is, daar de tijd voor neem en interesse toon, dan is ze veel meer geneigd om daarna met mij mee te gaan. 

 

Het is net dansen

Als je een danspartner hebt die op een natuurlijke manier meebeweegt en leiden en volgen elkaar afwisselen, voelt dat fijn. En communiceren lijkt in veel aspecten op dansen. Als je elkaar vindt in een gesprek, dan gaat het vanzelf en voel je aan alles dat het klopt. 

Als jij van de touwtrekwedstrijd met je kind weer een liefdevolle dans wilt maken, is het heel handig om gebruik te maken van volgen en leiden. 

 

Kinderen zijn onwijs mindful en kunnen helemaal opgaan in waar ze mee bezig zijn. Als het dan tijd is om de deur uit te gaan of schoenen aan te doen, dan ruk je je kind uit zijn concentratie en gedachtenbubbel en dat is meestal helemaal niet fijn. Niet voor het kind en ook niet voor jou. Juist dan ontstaat er ruzie of boosheid en krijg je niet gedaan wat je zo graag wilt: de deur uit.

 

Met volgen bedoel ik: kijk waar je kind mee bezig is, ga erbij zitten en stel er bijvoorbeeld een vraag over. Dan kun je daarna je kind meenemen in het feit dat jullie de deur uit gaan. Geef je kind wat tijd. Zijn hoofd werkt nog wat langzamer en heeft dus tijd nodig om te verwerken wat er moet gebeuren. En is bovendien nog vol met alle verzinsels van waar hij net mee bezig was. 

 

Eerst volgen, dan leiden

Wanneer je meteen de leiding wilt nemen en je kind wilt dwingen te dansen, kost dat je een boel energie en wordt het er niet gezelliger van. Wanneer je wilt dat je kind jou gaat volgen, zul je eerst zelf moeten volgen. Wanneer je meegaat met je kind, wanneer je zijn bewegingen, ritme en tempo integreert in wat je doet, ontstaat er verbinding. Vanuit daar kun je dan langzaam aan gaan leiden. Dat is een hele kunst. Een kunst die ons in heel veel situaties natuurlijk afgaat. We kunnen het dus heel goed, alleen is het de kunst om dat ook te doen wanneer er weerstand of boosheid in het spel is. Ontdek dat door vaker te volgen, je uiteindelijk een fijne, liefdevolle dans kunt maken van wat eerder een touwtrekwedstrijd leek.

 

Zoek dus toenadering, op een manier die rustig en beheerst is. Of tel tot tien, om daarna vanuit geduld verder te kunnen gaan. Verander de muziek, voeg humor toe of juist meer pauzes in je stem. Verander het ritme waarop er gedanst moest worden. Was er nou echt zoveel haast geboden bij die passen of kan het ook wat rustiger? Kijk waar je wat kunt toevoegen of weg kunt laten om te zorgen dat er weer interesse ontstaat om met jou te gaan dansen. Vanuit respect, vanuit vrije wil en omdat jullie elkaar lief vinden. Met geweld of geschreeuw heeft nog nooit iemand zich tot een dans laten verleiden. En die roze berg daar op de bank, ach, daar dans ik wel omheen. 

 

Hoe liefdevol is jullie dans? Oftewel: ben jij goed in 'volgen'? Of ga je al (te) snel over in 'leiden'?

 

Linda (de) Groot van Linda coaching en training helpt ouders makkelijker met hun kinderen te communiceren, waardoor meer verbinding ontstaat. Ieder kind wil gehoord en gezien worden. Meer blogs lezen van Linda? Neem dan een kijkje op relaxtemoeder.com

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18) en Pip (aug '20), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

Uitgelichte berichten

Wasbare luiers van Mooregreen: grote test

7 Jun 2020

1/9
Please reload

Nieuwsbrief
Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwste blogs
Please reload

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355