De bevalling van Deborah draaide uit op een ware nachtmerrie

25 Apr 2019

Mijn zwangerschap zelf was prachtig, buiten de algemene kwaaltjes en last van mijn sinussen verliep alles goed. Ik leefde zó naar het moment toe om mijn kleintje voor het eerst in mijn armen te houden.

 

Op vrijdag 5-08-2016 was ik 38+3 weken zwanger en moesten we op standaard controle bij de gyneacoloog om ons meisje hopelijk voor de laatste keer op echo te bewonderen. Op controle bleek dat mijn bloeddruk veel te hoog was en ik met spoed naar het ziekenhuis moest om bloed te laten prikken. Ik was ook volledig opgezwollen.

 

En ja hoor, we moesten ineens blijven door het HELLP syndroom.

Ik mocht niet meer naar huis voor mijn koffer. Ik moest met spoed ingeleid worden, omdat ik elk moment zwangerschapsstuipen kon krijgen.

 

"Wat een prachtige bevalling moest worden draaide uit op een nachtmerrie." 

 

Om 14:00 uur kwam ik op de kraamafdeling en er werd een infuus geprikt om weeënopwekkers toe te dienen. Mijn partner ging snel naar huis om mijn koffer te halen en maakte de opname in orde.

 

De uren gingen traag voorbij en de weeën kwamen niet echt op gang.

De vroedvrouw zei me zelfs: "Jij kan nog teveel lachen, ik zet de weeënopwekkers wat hoger". Uiteindelijk stond hetinfuus helemaal open. 

Na een paar tevergeefse pogingen om mijn vliezen te breken kwam de nachtvroedvrouw binnen die het nog een keer probeerde. Deze keer met succes: mijn vliezen waren gebroken.

 

"Ik moest en zou meteen een epidurale krijgen."

 

Doordat het infuus met weeënopwekkers helemaal open stond, kwamen mijn weeën direct op hun hoogtepunt en dat bleven ze ook.

Ik moest ook nog eens continu braken en de ontsluiting bleef uren hangen op 3 cm.

De pijn werd me teveel, ik moest en zou meteen een epidurale (ruggenprik) krijgen. 

Toen de epidurale verdoving eenmaal geprikt was, dacht ik verlost te zijn van de pijn.

Het tegendeel was echter waar: de verdoving werkte niet. Ik bleef maar op dat knopje duwen, maar de pijn verminderde niet. Gelukkig had de epidurale er wel voor gezorgd dat ik in een half uur tijd van 3 cm naar volledige ontsluiting was gegaan. Ik kon gaan bevallen, eindelijk!

 

"De bevalling zelf draaide uit op een ware hel!"

 

De bevalling zelf draaide uit op een ware hel! Als ik perste, ging mijn dochtertje niet naar beneden, maar terug naar boven. Uiteindelijk nam de vroedvrouw er een krukje bij waarmee ze op haar knie kracht kon zetten om zo op mijn buik te duwen, zodat mijn dochtertje niet terug naar boven kon. Wat een helse pijn gaf dat! Terwijl zij op mijn buik duwde, moest ik persen. Ik heb gehuild. Ik kon niet meer van de pijn.

 

Op een gegeven moment dacht ik dat m'n hart ermee zou ophouden en heeft de vroedvrouw de gynaecoloog gevraagd me even rust te gunnen. Ik was zo van de kaart, maar mijn dochter moest geboren worden.

Toen heb ik geperst voor mijn leven en hoorde ik mijn vriend zeggen "Ja schat, het hoofdje is eruit!" De verlossende woorden! Nog 1 keer persen en ze is eruit!

 

"En ja hoor, daar was ze om 2:26 uur! Wat een blijdschap, maar vooral wat een opluchting."

 

Toen ik mn dochtertje op mn borst had liggen, hoorde ik de gyneacoloog zeggen dat mijn moederkoek (placenta) niet spontaan meekwam. Er volgde een curretage met de hand. Nachtmerrie nummer 2. De vroedvrouw moest terug op mijn buik duwen, zodat de gynaecoloog de moederkoek met een priem kon verwijderen. Daarbovenop was ik geknipt, gescheurd en doorgescheurd. Ik kreeg een katheter en mocht niet uit bed komen voor 2 dagen.

 

"Ik zat absoluut niet op een roze wolk."

 

Ik zat absoluut niet op een roze wolk. Om 6:00 uur lagen we eindelijk op de kamer. Ik was al sinds vrijdagochtend 8:00 wakker. Om 7:00 uur kregen we ontbijt en om 14:00 uur bezoekuur. En tot die tijd heb ik ook niet meer kunnen slapen. Eenmaal op de kamer wou mijn kindje maar niet aanhappen aan de borst. Door een gebrek aan kennis en hulp van de vroedvrouwen liep mijn borstvoeding volledig mis.

Mijn kindje geraakte helemaal overstuur waardoor ik heb moeten bijvoeden met kunstvoeding.

Vanaf het begin heb ik gekolfd wat ertoe leidde dat ik eenmaal thuis last had van overproductie. Mijn borsten stonden op ontploffen. Ik kolfde zonder problemen 180ml per borst!

 

"Ze merkten op dat ze wat geel zag en moest 24 uur onder de blauwe lamp."

 

Na 4 dagen wou ik het ziekenhuis verlaten dus mijn dochtertje werd gecontroleerd. Ze merkten op dat ze wat geel zag en moest 24 uur onder de blauwe lamp. De volgende dag kwam dan het verlossende nieuws dat haar bloedwaarden goed waren en we naar huis mochten.

 

"En toen zag ik een stuk moederkoek in de badkuip."

 

Eenmaal thuis was de nachtmerrie nog niet voorbij. Op een gegeven moment was ik alleen thuis met mijn dochtertje toen ik verschrikkelijk veel pijn in mijn buik en vagina kreeg. Ik ging me onder de douche spoelen en toen zag ik een stuk moederkoek in de badkuip.

Mijn vriend kwam thuis en we haasten ons naar de spoedeisende hulp. Daar hebben we uren met een kersverse baby gewacht. De baby had mijn vriend ook nog eens helemaal ondergespuugd.

Toen kwam eindelijk het verlossende nieuws dat mijn lichaam zelf de moederkoek had afgestoten en er geen resten meer in de baarmoeder zaten. We mochten terug naar huis.

 

"Mijn kindje had ook nog eens reflux en ik heb een postnatale depressie gekregen."

 

Ik had me mijn bevalling helemaal anders voorgesteld. Door heel dit gebeuren heb ik ook niet van mijn pasgeboren baby kunnen genieten.

Mijn kindje had ook nog eens reflux en ik heb een postnatale depressie gekregen.

Wat was het een zwaar jaar!

 

Toch was het het allemaal waard! Ik houd enorm veel van mijn dochtertje. Tegen alle mama's die het moeilijk hebben, wil ik zeggen: Je bent niet de enige!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18) en Pip (aug '20), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

Uitgelichte berichten

Wasbare luiers van Mooregreen: grote test

7 Jun 2020

1/9
Please reload

Nieuwsbrief
Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwste blogs
Please reload

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355