De heftige bevalling van Mariska

4 Apr 2018

Ik was 41+2 en er was nog geen milimeter ontsluiting. De gynaecoloog zag het niet meer spontaan gebeuren, dus werd er een inleiding ingepland. Ik kreeg een ballonnetje en moest afwachten. De eerste avond en nacht gebeurde er helemaal niets. Behalve dat ik 's nachts wat steken had. Een ook de volgende dag gebeurde er nog altijd niets...

 

'Vrijwel direct nadat het infuus was aangesloten, begon ik te braken.'

 

Om 14:30 werd ik gecontroleerd en bleek ik 3 centimeter ontsluiting te hebben. Mijn vliezen werden doorgeprikt. Maar na 2 uur had ik nog steeds geen weeën en kreeg ik een infuus. Mijn vriend besloot toen thuis nog wat spullen te gaan halen. Vrijwel direct nadat het infuus was aangesloten, begon ik te braken. Het infuus werd snel hoger gezet, de weeën werden heftiger en de pauzes werden korter. Ondertussen belde mijn vriendin mij in tranen op. Zij had een reflux baby die dag en nacht krijste van de pijn. Ze wist dat ik op dat moment werd ingeleid. Toch kon ik redelijk naar haar luisteren en gaf dit telefoontje mij wat afleiding.

 

'De anesthesist bleek gelukkig nog een brouwseltje achter de hand te hebben.'


Na dat telefoontje mocht ik in bad. In eerste instantie was dat heerlijk, maar eenmaal in bad vielen de pauzes tussen de weeën weg en had ik een constante, zeer hevige pijn. Omdat ik overgevoelig ben voor morfine wilde ik eigenlijk geen ruggenprik, maar de anesthesist bleek gelukkig nog een brouwseltje achter de hand te hebben zonder morfine erin. Ik moest daar wel nog een uur op wachten, vanwege een kraamvrouw met een nabloeding. Ondanks mijn pijn had ik daar begrip voor aangezien een kennis van mij op de Intensive Care heeft gelegen met een nabloeding en bijna was overleden.

 

'Ik werd 2 keer geprikt en toen... Weg pijn!'

 

Ik herinner me nog dat ik inmiddels loeiend van de pijn door de gangen werd gereden. Bij aankomst op de OK kreeg ik het verzoek wat zachter te doen, aangezien er hele zieke mensen op de OK lagen. Ik werd 2 keer geprikt en toen... Weg pijn! Ik was zo moe dat ik ter plekke in slaap viel.

 

'Ik was bang en ik moest nog steeds voortdurend braken.'

 

Gedurende de nacht heb ik redelijk geslapen. Ieder uur werd de ontsluiting gecontroleerd en die vorderde met 1 centimeter per uur. Om 7:00 had ik 10 centimeter ontsluiting, maar omdat mijn zoontje niet was ingedaald, moest ik nog anderhalf uur persweeën wegsuffen. Dat was echt heel zwaar. Het was inmiddels maandagochtend, we zagen niemand van de verpleging en op onze bel werd soms niet gereageerd. Ik wist niet wat de bedoeling was, ik was bang en ik moest nog steeds voortdurend braken. Mijn vriend was heel kwaad over de gang van zaken, maar ik was daar niet zo mee bezig. Ik werk zelf in de zorg dus ik weet hoe hectisch het kan zijn.

 

'Uiteindelijk kwam de gynaecoloog met de vacuümpomp.'

 

Om 8:00 mocht ik eindelijk persen! Ze vertelden mij dat het een uur zou duren, maar om 9:15 was er nog steeds geen baby. Wel nog altijd een brakende ik die een keizersnede onder narcose eiste. De fase van vragen was voor mij voorbij. Er werd steeds gezegd: 'Nog 3 keer persen...', 'Nog 5 minuten...'. En dat terwijl de persweeën al afnamen. Uiteindelijk kwam de gynaecoloog en zij installeerde zich met de vacuümpomp. Na 3 keer hard trekken en hard persen werd onze zoon eindelijk geboren. Hij woog 4325 gram in plaats van de geschatte 3500 gram.

 

'50 Jaar geleden waren we er waarschijnlijk niet meer geweest.'

 

Nu, bijna 4 jaar later, kijk ik terug op een bijzondere gebeurtenis. Het was heel heftig, maar ook heel intens en puur. Ik deed wat ik kon en het medisch personeel hielp me. Nooit eerder ben ik zo diep gegaan wat uithoudingsvermogen betreft. Ook ben ik blij dat dit tegenwoordig allemaal mogelijk is. 50 Jaar geleden waren we er waarschijnlijk niet meer geweest. Dus ondanks dat de bevalling super heftig en gecompliceerd was, kijk ik er positief op terug. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

Het zomer/verlof rooster van Online opvoeden

29 Jun 2020

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355