De struggles met mijn baby

28 Apr 2018

Wat is de tijd snel gegaan. Ons kindje is gewoon al een jaar oud en wat is er veel gebeurd. Ik weet nog goed dat ik haar voor het eerst in mijn armen had. Mijn hele wereld veranderde. Alles zag er anders uit en mijn wereld draaide om haar. Voor mijn gevoel stond alles stil en was er alleen nog de bubbel van ons gezin en de kraamverzorgster. Wat een heerlijke tijd!

 

"Ik klampte mij vast aan het consultatiebureau."

 

Ik kan je vertellen dat alle clichés waar zijn. Alle dingen die worden gezegd als je zwanger bent, kloppen. Je leven verandert echt en gaat draaien om dat nieuwe wezentje. Er zit geen boekje bij en je zult alles zelf uit moeten vogelen. Ik klampte mij vast aan het consultatiebureau. Ik had het idee dat dat verstandig was ondanks dat iedereen om me heen het tegenovergestelde beweerde. Ik ben dan ook benieuwd hoe andere moeders hierover denken.

 

"Ik kon mij ook niet voorstellen dat er moeders zijn die dit niet willen."

 

Ik was zeker van mijn keuze om borstvoeding te gaan geven en in mijn kraamweek kon ik mij ook niet voorstellen dat er moeders zijn die dit niet willen. Het voelde zo intiem en mijn dochter genoot er zo van. Ik wist ook zeker dat mijn melk het beste voor haar was. Gelukkig had ik ruim voldoende voeding dus groeide ze goed. Ik ging iedere week ook keurig naar het weeguurtje, zodat ik zeker wist dat ze voldoende voeding binnenkreeg. 

 

"Ik moest gaan kolven en bijvoeden."

 

En ineens was ze maar 10 gram aangekomen in een week tijd. Alle alarmbellen gingen af. Ik moest gaan kolven en bijvoeden. Achteraf bleek dat ze het gewicht niet goed genoteerd hadden in het boekje. Ze was 110 gram aangekomen in plaats van 10. Niets aan de hand dus. Zucht...

 

"Hoe meer ik hiernaar luisterde, hoe meer mijn arme meid moest spugen."

 

Ik bleef borstvoeding geven, maar ze bleef spugen. Ik hield haar veel omhoog en alsnog gooide ze er complete voedingen uit. Ik vond het zo zielig. Ik zag haar gewoon misselijk worden. Ondertussen werd ik steeds maar aangesproken op het feit dat ze niet voldoende op haar buik lag. Dat was nodig voor de spieren in de nek en later voor het kruipen. Zowel de verpleegkundige als de arts bleven hierop hameren. En hoe meer ik hiernaar luisterde, hoe meer mijn arme meid moest spugen.

 

"Ik besloot toen te stoppen met borstvoeding."

 

Ik besloot toen te stoppen met borstvoeding in de hoop dat ze met flesjes minder zou spugen. Ik had heel veel melk en ze dronk heel gulzig. Ik hoopte dat ze met flesjes minder binnen zou krijgen, meer rechtop kon drinken en ik meer kon bijhouden hoeveel ze dronk. Er is zelfs nog een lactatiekundige gekomen, omdat het toch wel zonde was om te stoppen terwijl mijn melkproductie zo goed was. Maar ondanks de tips ging het niet beter en ben ik dus gestopt.

 

"Echter hield het spugen nog altijd aan."

 

Ik ben van alles gaan proberen. Hypoallergene voeding, Pepti, indikken met Johannesbroodpitmeel... Niets hielp. Ik had alles soorten spenen van difrax gehad, maar ze had nog steeds binnen 5 minuten de fles leeg. Toen ben ik overgestapt naar de flesjes van Dr. Brown, de fles voor krampjes en gulzige drinkers. Het was een beetje onhandig,het Johannensbroodpitmeel en de ventielen, maar ze ging wel iets rustiger drinken. Echter hield het spugen nog altijd aan.

 

"Het voelde echt alsof ik gefaald had."

 

Toen kreeg ze echte buikkrampen die ze met borstvoeding nooit gehad had en kreeg ik een enorm schuldgevoel. Ik kon ook niet meer terug naar borstvoeding, want ik kon nog maar 1 voeding kolven op een hele dag en het opkrikken hiervan zag ik ook niet meer zitten. Het voelde echt alsof ik gefaald had. 

 

"Maar het gekke was dat ze bleef spugen, ondanks het vaste voedsel."

 

Gelukkig mocht ze niet veel later met vaste voeding beginnen. Met 5 maanden begon ik met groente hapjes en ze vond het heerlijk. Al gauw volgde fruit en met 7 maanden begon ik ook met brood, pasta, rijst en aardappelen. Maar het gekke was dat ze bleef spugen, ondanks het vaste voedsel.

 

"Ja mevrouw, dat spugen moet u meer even voor lief nemen."

 

Toen ik weer op controle moest bij het consultatiebureau bleek dat ze te zwaar was. Ze bewoog te weinig en kreeg teveel melk. En ja hoor, weer kreeg ik te horen dat ik haar meer op haar buik moest leggen. Ik deed het wel, maar omdat er inmiddels zoveel eetmomenten waren, bleef er weinig tijd over. Als ze net gegeten had en ik legde haar op haar buik, kwam alles er weer uit, met maagzuur en al. "Ja mevrouw, dat spugen moet u maar even voor lief nemen."

 

"Toch kreeg ik een doorverwijzing naar de Fysio."

 

Ik ben gaan afbouwen met melk en merkte dat doordat ze minder melk ging drinken en meer ging eten, het beter ging. Ze zat op 5 flesjes van 165 cc en ben toen gaan afbouwen naar 3 flesjes van 200 cc. Minder drinkmomenten, maar wel meer melk. Dat ging iets beter. Rond 7 maanden begon ze een beetje te rollen. Toch kreeg ik een doorverwijzing naar de Fysio, omdat ze qua motoriek achterliep. 

 

"De fysio ging door, want ze MOEST kruipen."

 

Om me geen hoorde ik van alles. "Ach, ze gaat het doen wanneer ze er zelf klaar voor is." "Ze moeten die kinderen niet zo in hokjes plaatsen." Daar ben ik het helemaal mee eens, maar het blijft niet leuk als ze zeggen dat je kind achterloopt. 

Met 11 maanden ging ze echt rollen. Ze rolde de hele kamer door. Ik was zo opgelucht! De fysio ging door, want ze MOEST kruipen. Dit zou belangrijk zijn voor de motoriek en de ontwikkeling van de hersenen.

 

"Op vaste voeding doet het het veel beter en daar ben ik blij om."

 

Toen werd ze een jaar en kreeg ze geen melk meer uit de fles. 's Ochtends pap, in de loop van de ochtend fruit, 's middags een boterham met een beker melk en 's avonds warm eten. Heel af en toe spuugt ze nog, maar veel minder dan voorheen. Dit is voor haar dé oplossing: van de melk af. Op vaste voeding doet ze het veel beter en daar ben ik blij om. 

 

"Ik deed wat ik op dat moment het beste vond."

 

Nu krijg ik continue te horen dat ze niet kruipt, doordat ze te weinig op haar buik heeft gelegen. Ik deed wat ik op dat moment het beste vond, maar ik wordt er nog regelmatig mee geconfronteerd. Ik vraag mezelf af of ze gekropen zou hebben als ik haar gewoon op haar buik had gelegd en had laten spugen. Ik weet het niet. Ze heeft gewoon de motivatie niet om te gaan kruipen. Als ze ergens niet bij kan, pakt ze gewoon iets anders.

 

"Het consultatiebureau en de fysio zitten mij nog steeds op mijn nek."

 

Ik blijf het lastig vinden. Het consultatiebureau en de fysio zitten mij nog steeds op mijn nek, omdat ze achterloopt. Ze zou moeten kruipen en optrekken tot staan. En dat doet ze niet. Maar we moeten altijd allemaal zoveel in deze wereld. Ik laat haar nog klein zijn voor zolang het duurt en geniet ervan dat ze nog niet het hele huis afbreekt. Het komt wel. Ik doe mijn best om het los te laten. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

4 Voordelen van driftbuien

4 Sep 2019

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355