En toen moest ik weer naar het ziekenhuis...

19 Aug 2018

Donderdagochtend konden jullie allemaal lezen dat ik woensdag aan het eind van de ochtend naar huis mocht. Heerlijk! Ook schreef ik dat dat hopelijk mijn laatste update zou zijn. Maar helaas, binnen 24 uur lag ik alweer in het ziekenhuis...

 

Gemist waarom ik in het ziekenhuis lag? Lees dan hier deel 1, deel 2 en deel 3

 

Woensdag

Woensdag aan het eind van de ochtend ging ik naar huis. Heerlijk vond ik dat! Lekker kunnen zitten op mijn eigen bank, geen infuus meer in mijn arm en kunnen slapen in mijn eigen bed, zonder dat er regelmatig verpleging binnen komt lopen. Ik was woensdag nog wel onzeker over mijn lichaam en de baby. Het voelde best als een flinke verantwoordelijkheid om in te gaten te houden of ik de baby voldoende voelde bewegen. Gelukkig meldde de baby zich regelmatig waardoor ik me niet zo druk maakte en waardoor ik 's avonds met een gerust hart naar bed ging.

 

Donderdagochtend

Toen ik donderdagochtend wakker werd, was ik eerlijk gezegd meteen erg alert op 'kindsbewegingen' zoals ze dat in het ziekenhuis noemen. Meestal meldt de baby zich wel even als ik wakker word, maar nu voelde ik niks. Geen reden tot paniek natuurlijk, want de baby kon gewoon nog lekker aan het slapen zijn. Ik kleedde me aan, rommelde wat in huis en we gingen ontbijten. Als we opgefrist en ingepakt zouden zijn, zouden we 2 dagen naar mijn schoonfamilie in Friesland gaan. 

Na mijn ontbijt voelde ik nog steeds niks. Dat vond ik wel bijzonder, wat dit is altijd een moment waarop de baby flink van zich laat horen. Ik wilde de baby perse voelen, voordat we in de auto naar Friesland zouden stappen, dus ik besloot even op bed te gaan liggen. Op mijn linkerzij om precies te zijn, omdat de doorstroming van bloed en voedingsstoffen dan het beste is. Maar na ruim een half uur liggen, kreeg ik nog steeds geen teken van leven. Gezien het gedoe van de dagen daarvoor begon ik me nu toch wel zorgen te maken en daarom belde ik de verloskundige.

De verloskundige nam het meteen serieus en zou even langskomen. Een half uur later stond ze voor de deur. Ze luisterde naar het hartje wat goed klonk, maar kreeg ook geen contact met de baby. Zo werd ik weer doorverwezen naar het ziekenhuis. Dit keer gingen we maar meteen naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis aangezien ik nog steeds minder dan 32 weken zwanger ben.

 

Ziekenhuisbezoek

In het ziekenhuis werden we weer fantastisch geholpen. Ik werd meteen een half uur aan de CTG gelegd. En op dat moment werd de baby goed wakker. Hij begon flink te draaien en te schoppen. De hartslag van de baby was op de CTG alleen erg hoog, te hoog eigenlijk. Daardoor kreeg ik een gesprek met de gynaecoloog, een inwendige echo, een uitwendige echo, werd mijn temperatuur opgemeten en ging ik vervolgens nog een half uur aan de CTG. Mijn temperatuur was goed, ik had nog voldoende vruchtwater, ze konden de baby zien bewegen en de hartslag was op de tweede CTG wel goed! En dankzij al deze goede uitslagen, mocht ik weer naar huis. De verklaring van de hoge hartslag op de eerste CTG is hoogstwaarschijnlijk een 'jogging fetus' zoals zij dat noemden. Dat betekent eigenlijk gewoon dat de baby erg druk was, waardoor ook zijn hartslag hoger was.
Dat ik de baby niet voelde, kan verschillende oorzaken hebben. Misschien was de baby gewoon even wat rustiger of schopte hij naar achteren in plaats van naar voren. 

 

Goed nieuws

Wat erg goed nieuws was, is dat mijn baarmoederhals toch nog 3,5 centimeter is! Afgelopen zondag werd deze gemeten en was deze 1,9 centimeter, verkort dus. Nu kan je baarmoederhals niet meer langer worden, maar het kan wel zo zijn dat dit toen tijdens een wee/samentrekking gemeten is. Dan komt daar uiteraard een ander resultaat uit. 

 

Voor niks

Achteraf bleek er donderdag dus helemaal niks aan de hand te zijn. Toch drukten ze ons op ons hart dat we gewoon aan de bel moeten blijven trekken bij twijfel. Dat blijven we dus maar doen. Maar hopelijk laat de baby gewoon lekker vaak van zich horen de komende weken en hoef ik pas weer naar het ziekenhuis als over een paar weken mijn bevalling begint!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

4 Voordelen van driftbuien

4 Sep 2019

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355