(Ernstige) bekkeninstabiliteit tijdens de zwangerschap: what (not) to do

27 Mar 2020

Na zo goed als volledig herstel na m'n eerste zwangerschap had ik goede hoop dat het de tweede keer beter zou gaan. Ik wist immers wat me te wachten stond! Helaas was niks minder waar. Met 8 weken was lopen achter de buggy geen optie meer en met 9 weken was daar t 'vonnis' van de fysio: bekkeninstabiliteit. Dat de klachten erger zouden worden wist ik, maar hoe snel het zou gaan was de vraag. Ondanks de maatregelen die ik al snel nam zat ik vanaf 17 weken volledig thuis. En eigenlijk was dat al veel te laat want ik had continu pijn, maar ik had in m'n hoofd door te werken tot in ieder geval de 25 weken en vond het heel lastig om dat los te laten. 

 

Het voelde als falen

Ik wilde werken en sporten en spelen met m'n peuter! Overal zie je zwangeren om je heen die met 39 weken nog dansen en sporten, waarom ik dan niet? Hoogzwangere vluchtelingen die kilometers per dag afleggen en mensen die doorwerken tot hun bevalling. En ik? Ik kon met 11 weken al niet meer normaal lopen. Ik dronk minder zodat ik op mijn werk niet de 50 meter naar het toilet hoefde te lopen en boodschappen doen was al helemaal geen optie meer. Het voelde als falen. 

 

Gelukkig had ik een man, een verloskundige, een baas én een bedrijfsarts die me gezamenlijk deden inzien dat het zo echt niet langer kon. En dus zat ik ineens thuis. Een verpleegbed in de woonkamer en een rolstoel voor als ik naar buiten wilde. Tegen het einde van de zwangerschap kon ik zo goed als niks meer zelf en gebruikte ik de rolstoel ook in huis. 

 

Mentaal het zwaarst

Fysiek was het zwaar, maar mentaal misschien nog wel zwaarder. Accepteren dat je minder kan is moeilijk. Hulp vragen en accepteren, leuke dingen laten en altijd nee moeten zeggen. Een peuter die naar buiten wil maar mama die niet mee kan. Mama kan zichzelf niet eens normaal aankleden, laat staan naar de speeltuin gaan. En tegelijkertijd vinden dat je vooral niet mag zeuren: een gezonde baby, een wondertje! 

 

Momenteel is het wachten op de baby. De baby kan elk moment komen. Inleiden en strippen behoren tot de opties maar voor nu hoop ik nog steeds dat de baby zelf komt en dat het herstel na de bevalling net zo voorspoedig gaat als de vorige keer. En mocht er ooit een derde komen, heb ik mijn lesje geleerd.

 

8 Tips van mij als ervaringsdeskundige

  1. Ga bij klachten, ook bij twijfel, naar een speciale bekkenfysiotherapeut (ook de osteopaat heeft bij mij later in de zwangerschap wonderen verricht). Hoe eerder je ingrijpt hoe beter: de fysio kan bepalen of je bekken inderdaad instabiel is en hij of zij kan je vertellen hoe je moet zitten, staan, en wat je moet laten om ergere klachten te voorkomen.

  2. Accepteer dat je dingen moet laten en wees duidelijk op je werk. Vraag eventueel zelf een gesprek aan met de bedrijfsarts. Misschien kun je al eerder deels de ziektewet in zodat je langer kan doorwerken en niet ineens volledig thuis komt te zitten.

  3. Laat je boodschappen bezorgen. Boodschappen doen is fysiek echt pittig want je loopt en bukt ongemerkt veel. Bewaar je goeie momenten liever voor andere, leukere dingen!

  4. Kook op goede dagen extra en vries dit in. Of vraag anderen om dit voor je te doen als koken te zwaar wordt. Gezond eten is zo belangrijk en hier schoot het er af en toe echt bij in. 

  5. Neem een huishoudelijke hulp (als dat financieel een optie is). 1x Per week wordt ons huis nu in een uurtje even gezogen en gedweild, afgestoft en de wc’s gesopt. Misschien niet perfect, maar wat er verder nog gebeuren moet doen 'we' zelf (lees: man, moeder, zusje).

  6. Vraag hulp en zorg voor voldoende afleiding! Ondanks dat ik thuis was ging mijn oudste nog gewoon naar het kdv. Verder had ik de meest fantastische familie en vrienden die hun best deden om vaak langs te komen. Mijn zusje kwam steeds heel lief opdraven om te helpen opruimen want ja, nesteldrang is a bitch.

  7. Luister naar je lijf. Nee, een bed in de woonkamer is niet leuk, maar je rust wel beter dan op de bank (echt!). Een rolstoel is een enorme drempel, geloof me, I know, maar het went heel snel en is een stuk fijner dan krukken. Een douchekruk en zelfs een toiletverhoger kwamen hier in huis. Ik voelde me net een oud vrouwtje, maar het hielp wel.

  8. Last but not least: een warmtedeken! Mijn kruik was niet meer voldoende en altijd te warm of te koud of te klein of bleef niet goed liggen. De laatste weken was mijn elektrische deken om op te liggen in bed echt een lifesaver. Beste tip ooit van mijn geweldige vk!

 

Heb jij ervaring met bekkeninstabiliteit? Wat hielp of helpt jou?

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

De bevaltrends in 2020

17 Jan 2020

1/8
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355