Even schrikken: flauwvallen bij de tandarts

17 Jul 2018

Vrijdagochtend had ik een afspraak bij de tandarts. Ik had er niet zoveel zin in, maar eenmaal binnen werd het bijna gezellig. Ik werd door allerlei tandartsen en ander personeel gefeliciteerd met mijn zwangerschap en iedereen wilde weten hoe ver ik al was, hoe het met me ging en of we het geslacht al wisten. Hoewel mijn tandvlees een beetje ontstoken was, constateerde de tandarts dat mijn gebit er verder prima uitzag: geen gaatjes en nauwelijks tandplak. Yes! De tandartsassistente zou mijn gebit nog wel een beetje schoonmaken en polijsten. Nadat ze klaar was met de onderkant, begon ze aan de bovenkant. Maar toen ze daar net een paar minuten mee bezig was, voelde ik mij niet zo lekker worden...

 

Ik viel flauw

Ik vroeg de tandartsassistente of ze even kon stoppen met waar ze mee bezig was, omdat ik niet zo lekker werd. Ik werd misselijk, begon enorm te zweten, voelde me slap worden, zag vlekken voor mijn ogen, hoorden de stemmen om mij heen minder hard en duidelijk en trok wit weg. De tandartsassistente stopte meteen, haalde er een andere tandarts bij (mijn eigen tandarts was alweer bij een volgende patiënt) en samen probeerden ze mij een beetje op te lappen.

 

Weer een beetje beter

Ik kreeg een natte doek op mijn hoofd, er werd een ventilator op me gericht, ik moest gaan liggen met mijn knieën omhoog, er werd een bekertje water gehaald en ik kreeg wat druivensuiker. Ondertussen bleven ze tegen me praten. Ik kwam langzaam weer een beetje bij. Ik had niet meer het gevoel dat ik over moest geven, de stemmen om me heen werden weer duidelijker, de vlekken voor mijn ogen verdwenen, ik kreeg weer wat kracht en energie en ze vertelden mij dat ik ook weer een beetje kleur kreeg.

 

Zwangerschapsdiabetes?

Ze bleven naast me staan totdat ik me weer helemaal goed voelde, ik mocht zo lang blijven zitten als ik wilde en ze stelden voor om iemand te bellen die mij op kon komen halen. Ook kreeg ik de vraag of ik dit eerder had meegemaakt. Ik moest even nadenken, maar herinnerde me toen dat ik een week of 4 geleden hetzelfde heb meegemaakt. Ik lag toen op bed, voelde me precies zoals deze ochtend en heb toen overgegeven. Een kwartier later was er niks meer aan de hand. Toen vertelde de tandarts dat hij het belangrijk vond dat ik vandaag nog contact op zou nemen met mijn verloskundige of huisarts en dat mijn symptomen wel erg veel leken op zwangerschapsdiabetes. Tenminste... Op een hypo die je dan kunt krijgen. Oei!

 

Even schrikken

Terwijl ik mij zo slecht voelde, was ik eigenlijk helemaal niet bang. Het ging even niet goed met me, maar ik had wel het vertrouwen dat het weer bij zou trekken. Maar het woord 'zwangerschapsdiabetes' liet me wel even schrikken. Want dit woord was namelijk ook al gevallen bij mijn 20-weken echo, toen bleek dat de baby aan de grote kant was. Snoep ik dan teveel? Eet ik dan te ongezond?

 

Verloskundige

Ook al voelde ik mij na een dik kwartier weer helemaal de oude, het zat me nog steeds niet helemaal lekker. Wat was er aan de hand? Zou het inderdaad door zwangerschapsdiabetes kunnen komen? Ik ga tijdens mijn zwangerschap niet zelf zitten dokteren, dus ik belde toen ik weer buiten stond meteen de verloskundige. Die kon mij gelukkig heel snel geruststellen. Alle klachten die ik had, horen bij flauwvallen. Ik was dus gewoon aan het flauwvallen op de tandartsstoel. En dat is helemaal niet zo gek. Door de rugligging drukte het gewicht van mijn baarmoeder op de onderstede holle ader. Hierdoor ging er te weinig bloed naar mijn hersenen en mijn hart en was ik dus aan het flauwvallen. Dit noemen ze ook wel Vena Cava. De verloskundige maakte zich absoluut geen zorgen over zwangerschapsdiabetes. Daar zijn helemaal geen aanwijzingen voor.

Gerustgesteld

Zo werd ik dus heel snel gerustgesteld door de verloskundige! Ik moet er gewoon rekening mee houden dat dit vaker kan gebeuren. En dan moet ik op mijn zij gaan liggen of overeind komen, maar in ieder geval niet op mijn rug blijven liggen. Ook moet ik er rekening mee houden dat liggend bevallen waarschijnlijk niet de beste optie is voor mij. Helemaal prima!

Heb jij dit wel eens meegemaakt tijdens de zwangerschap?

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18) en Pip (aug '20), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

Uitgelichte berichten

Wasbare luiers van Mooregreen: grote test

7 Jun 2020

1/9
Please reload

Nieuwsbrief
Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwste blogs
Please reload

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355