Het geluk en leed dat borstvoeding heet

14 Dec 2018

Nu ik dit schrijf geef ik 11 weken lang borstvoeding en ik ben voorlopig nog niet van plan om te stoppen. Ik ben heel dankbaar dat ik borstvoeding kan geven en dat Mees hier goed op groeit, maar het is niet altijd even makkelijk (geweest). In deze blogpost klets ik jullie bij over de mooie momentjes, de struggles en hoe lang ik Mees wil blijven voeden met moedermelk.

 

De start

In de kraamweek was het geven van borstvoeding zeker niet de makkelijkste optie. Mees was erg klein, zijn glucose waarde was niet al te best en hij had nog maar weinig energie en kracht om uit de borst te drinken. Dat betekende dus: kolven! Ik begon gelijk op dag 1 met 7 keer per dag kolven (ik sloeg in de nacht een keertje over) en kolven is nou niet bepaald mijn favoriete tijdsbesteding. Ik voel me echt een melkkoe aan zo'n apparaat.

De eerste dag ging het maar om een paar druppels en dat is nou niet echt super motiverend (wel super normaal). Deze druppels smeerde ik op Mees zijn tong of werden gemengd met kunstvoeding. 

Naarmate de dagen vorderden, produceerde ik steeds meer melk en al snel kreeg Mees meer moedermelk dan kunstvoeding.

 

Overstap naar voeden op verzoek

Op dag 5 gingen we naar huis. In het ziekenhuis zat Mees vast aan een strak schema. Om de 3 uur legde ik Mees 5 minuten aan en daarna gaf Ger Mees een flesje met een bepaalde hoeveelheid melk en ging ik kolven. Dat was prima, maar mijn doel was natuurlijk Mees volledig uit de borst laten drinken en dat het liefst op verzoek in plaats van op de klok. Deze overstap vond ik doodeng. Ik wist niet meer wat Mees binnenkreeg en hij had nou niet bepaald veel reserves. Gelukkig dacht de verloskundige met mij mee. Al vrijwel meteen lieten we Mees zo lang als hij wilde uit de borst drinken en gaf Ger daarna een flesje terwijl ik nakolfde. De volgende stap was Mees zo lang uit de borst laten drinken als wij wilde en om de voeding nog een flesje geven. Vanaf dag 8 stopten we met de flesjes en vertrouwden we erop dat hij voldoende uit de borst zou halen. En dit ging goed!

Vanwege de opstartproblemen kregen wij een 9e en 10e dag kraamzorg dus zo konden we zijn gewicht goed in de gaten houden.

Mees meldde zich trouwens om de 2,5 uur en daar gingen wij helemaal in mee.

 

Weg met het tepelhoedje

Op dag 3 was ik in overleg met de lactatiekundige van het ziekenhuis begonnen om te voeden met een tepelhoedje. Ik had toen enorme stuwing (au!) en dat maakte het voor Mees te moeilijk om aan te happen. Ik ben hier een paar dagen mee blijven voeden, omdat dat het drinken makkelijker maakte voor Mees, maar ik wilde er wel weer vanaf. Ik zag mezelf namelijk nog niet dat tepelhoedje overal mee  naartoe nemen om vervolgens midden in een koffietent op te doen. Dat kon ik namelijk niet zo discreet. Daarnaast is het slecht voor je productie waardoor ik nog 2 keer per dag kolfde, ondanks dat Mees volledig uit de borst dronk.

Ik ben er uiteindelijk vanaf gekomen door vooral heel veel te oefenen. Verschillende mensen (verloskundige, kraamhulp, lactatiekundige) hebben meegekeken met aanhappen, Mees moest weer even doorkrijgen dat hij een grote hap moest maken, ik moest even doorbijten (dat oefenen deed namelijk pijn) en we gaven vooral niet op! Op een gegeven moment lukte het een hele voeding, daarna gebruikte ik het tepelhoedje alleen nog 's nachts of als Mees gefrustreerd raakte omdat het niet lukte en op een gegeven moment kon het tepelhoedje de deur uit.

 

Kolven

Vanaf dat moment liep de borstvoeding goed. Ik heb nog wel een keer een lactatiekundige laten komen, omdat het voeden af en toe pijn deed, maar na wat tips was dat meteen opgelost. Ik was het kolven spuugzat en heb dat toen een tijdje niet meer gedaan. Totdat Mees 6 weken oud was. Dan wordt het toch wel aangeraden om af en toe een flesje te geven, zodat je baby geen flesweigeraar wordt. Ik begon dus weer met kolven, maar dat ging dit keer niet zo vlekkeloos. Ik kolfde maar hele kleine hoeveelheden en dat is nog steeds zo. Na een kwartier kolven heb ik in totaal maar 20 cc verzameld. (Ik kolf trouwens maar 1 keer per dag om het een beetje leuk te houden.) Super gek, want ik weet zeker dat Mees heel veel meer uit mijn borsten haalt. Dit heeft als gevolg dat ik Mees maar 2 keer in de week een flesje kan geven en het voeden volledig op mij neerkomt. Vooral 's nachts is dat wel eens balen. Ik neem Mees nu gewoon overal mee naartoe of ik zorg dat ik maar kort van huis ben.

Ik heb trouwens alle mogelijke tips al uitgeprobeerd en heb al contact gehad met een lactatiekundige. Het enige dat ik nog niet geprobeerd heb, is een andere kolf.

 

Spruw

Ook van spruw hebben we nog last gehad. Nadat ik merkte dat Mees onrustiger dronk, bekeek ik zijn tong en zag ik dat die toch wel wit was. Op het consultatiebureau hebben ze ernaar gekeken en concludeerden ze inderdaad spruw. Ik wilde het liefst niet aan medicatie beginnen en heb toen zo'n 2 weken gesmeerd met kokosolie. Dit werkte helaas niet en toen was ik het zat. Mees had niet bij elke voeding veel last, maar als hij wel pijn had, trok hij boos aan mijn tepel en ik kan je verzekeren dat dat geen pretje is. Inmiddels zijn we dus toch maar met medicatie gestart en dat lijkt goed te helpen.

 

Ik vind het prachtig

Na dit lange verhaal lijkt het misschien alsof de borstvoeding 1 grote, vervelende strijd is (geweest). Maar dat valt reuze mee! Vanaf dag 8 kon ik Mees dus gewoon volledig borstvoeding op verzoek geven en de pijn van de spruw viel zowel bij mij als bij Mees erg mee. Sommige moeders geven aan dat het voelt alsof er messen in hun borsten worden gestoken, maar daar had ik dus gelukkig geen last van. Alleen het kolven blijft nog een dingetje...

Over het algemeen geniet ik van de borstvoeding. Het is gratis, je hebt het altijd bij je en het heeft altijd de juiste temperatuur. Je kunt je baby niet overvoeden dus je kunt de borstvoeding ook inzetten als troost. Als je baby niet kan slapen, kun je hem gewoon nog een keertje voeden. Of als je baby pijn heeft, bijvoorbeeld na vaccinaties, is hij zo getroost als je hem aanlegt. Daarnaast geniet ik ook van de voedingen zelf (meestal dan). Het zijn zulke fijne, intieme momentjes!

 

Hoe lang ga ik nog door?
Mocht het allemaal lukken, zou ik minimaal een jaar borstvoeding willen geven. De WHO en Unicef raden aan om je kindje 2 jaar lang borstvoeding te geven. Of ik dat zie zitten, weet ik nog niet. Daar denk ik ook nog niet teveel over na. Dat zien we tegen die tijd wel weer. Ik ben blij met elke week die lukt en voor ons allebei nog fijn is.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

De bevaltrends in 2020

17 Jan 2020

1/8
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355