Het ochtend geluk van moeder Laura

25 May 2018

Hè, wat? De wekker? Nee! Wat hoor ik dan wel? Ja! Het is mijn kleine meisje die op de kamer naast mij in haar bedje ligt en zojuist is ontwaakt. Binnen een paar seconden ben ik helemaal wakker. Ik was altijd al wel een ochtendmens, maar ik moest vroeger toch zeker 3 keer snoozen voordat ik daadwerkelijk mijn ogen open deed. Wie had ooit gedacht dat je zo kan veranderen? Lekker cliché hoor, maar iedereen riep toen ik zwanger was: "Och meid, er gaat zoveel veranderen! Bereid je maar alvast voor." Maar meestal kwamen ze vervolgens alleen maar met negatieve dingen. Er is niemand geweest die mij kon vertellen dat je een ochtendmens kan worden door je eigen kind. Deze verandering had ik dan ook helemaal niet verwacht. Ik had alleen maar verwacht moe te zijn door de gebroken nachten met een baby. 

 

"Ik krijg al snel een luide ademhaling van blijdschap te horen."
 

In een slag en draai sta ik naast mijn bed om zachtjes de slaapkamer uit te lopen. Mijn man ligt net een kleine 4 uur in bed te slapen na zijn lange werkdag en dat wil ik graag zo houden. Zo zachtjes mogelijk doe ik de deur achter mij dicht om vervolgens met een lichte adrenaline kick de deur ernaast open te doen. Ik duw de deurklink naar beneden, draai de deur langzaam open en krijg vanuit de andere kant van de kamer al snel een luide ademhaling van blijdschap te horen. 

 

"Trappelend van geluk en met haar speentje in haar mond."

 

Daar staat ze weer. Trappelend van geluk en met haar speentje in haar mond. Nou ja, nog geen 2 seconden. Plop, daar gaat hij al. Bof, op de grond. "Mamaaaaa" komt er uit haar mondje. Ook roept ze "Oh oooooooooooh", omdat haar speen een meter verder op de grond is beland.

 

"Uiteraard wil ze wel helpen, want ALLES moet tegenwoordig samen gedaan worden."

 

Ze strekt haar armpjes omhoog om mij een dikke knuffel te geven. Goedemorgen lieverd! Ik geef een aai over haar zachte wangen en ik geef een dikke kus op haar voorhoofd. Daarna doe ik de gordijnen open, zodat het zonnetje heerlijk naar binnen kan schijnen. Madammeke gaat alvast zitten in bed om haar lange slaapzak open te laten ritsen. Uiteraard wil ze wel helpen, want ALLES moet tegenwoordig samen gedaan worden. Ze is nu 14 maanden en heeft ontdekt dat zij ook een mens is die hetzelfde kan (nou ja, bijna dan) als alle andere mensen. Dit geeft haar ook de nodige frustratie als iets niet lukt of als iets te lang duurt.

 

"O ja! Die luier is dingetje 2 van ons ochtendritueel."

 

Als de slaapzak uit is, kan de dag daadwerkelijk van start gaan. Haar plezier en lol zijn er weer vandaag, net zoals op elke andere dag. Dan roept ze: "Bah". O ja! Die luier is dingetje 2 van ons ochtendritueel. Dus hup op de commode om die 'Bah' even te vervangen voor we naar beneden gaan om een lekker boterhammetje te eten. 

 

Wat een geluk. Wat een genot! En dat elke ochtend weer. Want ja, met een man in de horeca is de ochtend vanzelfsprekend voor mij. Maar echt, ik vind het absoluut niet erg. 

 

Dankjewel mijn kleine, vrolijke, onmisbare sprankel!

Tags:

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

De bevaltrends in 2020

17 Jan 2020

1/8
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355