Ik ben een RIE mama!

13 Sep 2017

Hoi allemaal!

 

Laatst postte Femke een spraakmakende blog over RIE (die lees je hier) en de reacties waren bijna unaniem: wat een kille, barbaarse en onpraktische manier van opvoeden! Dat was even slikken voor mij, want ik volg RIE lessen in New York en ben onwijs enthousiast over RIE! Naar aanleiding van mijn positieve ervaringen met RIE, nodigde Femke me uit om een gastblog te schrijven.

 

Waar komt RIE vandaan?
RIE (spreek uit RAI) vond zijn oorsprong in Budapest. In 1946 werd kinderarts Emmi Pikler het hoofd van een weeshuis. De baby’s waar Emmi voor zorgde, groeiden op tot zelfverzekerde en gelukkige volwassenen, die op latere leeftijd in groten getale hun waardering uitspraken voor de manier waarop Emmi hen had grootgebracht. Emmi’s stijl trok de aandacht van menig opvoedkundige, waaronder Magda Gerber. Magda bracht Emmi’s gedachtegoed in 1978 naar de US en noemde het RIE (Resources for Infant Educarers). 

 

Wat is de filosofie achter RIE?
Het idee bij RIE is dat je kindje, hoe jong ook, een volwaardig mens is. Ik weet het, het klinkt zweverig en tegelijkertijd zo logisch. Maar wie heeft er ooit haar kind wel eens opgepakt zonder dat vooraf aan te kondigen? Geprobeerd er een extra hapje in te wurmen om het bordje maar leeg te krijgen? Je kindje gezegd ‘Stil maar, je hoeft niet te huilen..’? Ik in ieder geval wel. Oeps. Niet respectvol volgens RIE. Mijn gouden regel om te bepalen wat wel respectvol is, is me in te beelden dat de interactie niet met een jong kind plaatsvindt, maar met mijn zus. Je hebt er een beetje inlevingsvermogen voor nodig, maar als ik het gevoel heb de grenzen van mijn zus te respecteren in een situatie, dan is dat ook zo bij mijn zoontje. Om nog iets scherper te krijgen wat respectvol is volgens RIE, heb ik nog een voorbeeld waarvoor ik weer even mijn zus gebruik: stel dat ik haar meeneem naar haar eerste yoga les. We zijn beiden zo soepel als een plank, yoga is niet ons natuurlijk sterke punt zullen we maar zeggen. Maar ik heb al wat lesjes gehad en ik wil graag dat mijn zus een goede indruk maakt op de instructrice. Goedbedoeld help ik mijn zus in een Eka Pada Sirsasana (voet-achter-je-hoofd pose). Ze lacht wat ongemakkelijk, heeft ongetwijfeld een spier verrekt en gaat vast nooit meer met plezier mee naar een yoga les, maar ze zit uiteindelijk toch met haar voet achter haar hoofd. Dat was het doel toch? Zo stel ik me voor dat kinderen zich voelen die door volwassenen ‘geholpen’ worden om te zitten, staan, lopen…. Probeer, in plaats van je te richten op het halen van mijlpalen, te genieten van de weg er naar toe en laat je kindje zelf het tempo bepalen. Dat kunnen ze namelijk prima!

 

De RIE principes volgens Magda Gerber
De RIE-manier van opvoeden is in veel dingen net wat anders dan wat gebruikelijk is. Voor deze blog heb ik een korte opsomming gemaakt om te laten zien hoe je de RIE principes van Magda Gerber toe kunt passen:

 

  • Maak in je huis een yes-space 
    Dit is veilige ruimte, met voldoende uitdaging (lees: speelgoed!). Hoe actiever het speelgoed, hoe passiever het kind. Dus kom maar binnen met de Kapla, Duplo, poppen en wobble board. Maar papieren tassen, doosjes met deksel, lepels en ander non-speelgoed zijn misschien nog wel interessanter! Het idee van de yes-space is dat, mocht jij als ouder onverhoopt het huis moeten verlaten (nee, je gaat niet weg, maar stel..) en uren later thuiskomen, dan zou bij thuiskomst je kind in deze ruimte veilig zijn. Moe, hongerig en ongetwijfeld verdrietig, maar wel veilig. Een grond-box kan een handige manier zijn om een yes-space te creëren. 

  • Zorg voor veel, ononderbroken, speeltijd
    Hou op met het vermaken van je kind. En voel je alsjeblieft niet schuldig als je kindje lekker aan het spelen is. Net als volwassenen leren kinderen door dingen zelf te proberen en ontdekken. Probeer je kindje zo min mogelijk te onderbreken. Dit vinden wij thuis lastig, want een aai over de bol is zo fijn en een keer ‘goed zo!’ zeggen is snel gedaan. Maar na zo’n interruptie, hoe kort ook, is de spanningsboog vaak doorbroken. Terwijl mijn kleine kereltje heerlijk in zijn eentje kan spelen! Dat betekent voor mij dus af en toe even op mijn tong bijten, theetje zetten en genieten van alles dat hij aan het ontdekken is.

  • Geef de ruimte om zelf dingen op te lossen en help een beetje waar nodig
    Een voorbeeld dat direct te binnen schiet, is stoppen met scheidsrechter spelen als een kindje speelgoed afpakt. ‘Geef het maar terug, Sophie was daar mee aan het spelen.’. Ouders, niet meer doen. Volwassenen vinden speelgoed afpakken meestal bazig gedrag, voor kinderen is het vaak veel praktischer: bewegend speelgoed in de handen van een ander is leuker, mooier en interessanter. Kinderen kunnen dit vaak heel goed zelf oplossen en lukt het niet, dan kun je bijvoorbeeld zeggen: ‘Daan pakte je auto en dat vond je niet leuk. Jij was nog niet klaar met de auto. Er is daar nog een auto om mee te spelen, of je kunt terug naar Daan om te zeggen dat je de auto wil.’. 

  • Creëer bewuste zorgmomentjes en laat je kind zo veel mogelijk deelnemen
    Bij RIE laat je je kind zo veel mogelijk z’n eigen gang gaan, maar tijdens de momenten van zorg (eten, luier verschonen, aankleden, in bad en bed doen) ben je er helemaal – geen telefoon, tv of speeltje om je kindje af te leiden. Merk je dat je kind een knuffel nodig heeft? Zeker doen! Maar door even echt de tijd voor elkaar te nemen, heb ik gemerkt dat de behoefte aan connectie voor een groot deel vervuld kan worden tijdens de momenten van zorg. Even samen onthaasten terwijl je billen schoon schraapt, het kan echt. Is je kindje onrustig? Betrek haar weer bij het proces en nodig haar uit om meer zelf te doen. Misschien kan je kindje de zeep alvast pakken, zelf haar pyjama aantrekken of billen omhoog doen tijdens het verschonen.

  • Observeer aandachtig, zodat je begrijpt wat je kind nodig heeft
    Gooit jouw kindje eten op de grond? Grote kans dat ze al even klaar was met eten, maar dat je het niet hebt opgemerkt. Zodra je kindje begint te spelen met haar eten, zeg je hardop wat je ziet: ‘Je speelt met je eten, het lijkt er op dat je genoeg hebt gehad.’. Als je kindje doorgaat met spelen, zeg je bijvoorbeeld: ‘Volgens mij zit je vol, ik haal je eten weg.’. Vertrouw er ook op dat een kindje zelf weet of ze genoeg heeft gehad, blijf niet met eten achter een kind aan lopen.

  • Wees duidelijk en consistent 
    RIE gaat er niet om dat je geen 'nee' mag zeggen. Het gaat er wel om dat je duidelijk bent. Slaat je kindje? Pak dan haar hand (het liefst voor de klap) en zeg bijvoorbeeld: ‘Ik laat je niet slaan, dat doet zeer.’. Is het moeilijk om je kindje in het autostoeltje te krijgen (en het is oud genoeg om er zelf in te gaan zitten)? ‘Je kunt kiezen: je klimt er zelf in of ik help je er in.’. Als dat te lang duurt: ‘Het lijkt erop dat je niet kunt kiezen, dus ik help je even in de stoel.’.

 

Het is best lastig om RIE in zo’n korte blog uit te leggen, want het mooist is het om het proces van RIE in levenden lijve te zien, maar ik hoor graag wat jullie van deze blog vinden! Ik ben er nog niet aan toegekomen om uit te leggen waarom onder andere babypraat, een kinderstoel en speen (maar ook tummy time) volgens RIE overbodig, en zelfs hinderlijk, zijn. Laat het me vooral weten als jullie daarover nog iets zouden willen horen, dan vertel ik daar graag meer over.

 

Wat vinden jullie nu van de RIE methode?

 

Over de schrijver 

Bo Vialle-Derksen woont met haar man en zoontje in New York werkt daar als management consultant. Ze heeft een master Education & Child Studies. Binnenkort verschijnt Bo’s eerste boek over haar ontdekkingen als Mama op Manhattan. Je kunt haar hier volgen op Instagram waar ze regelmatig kiekjes deelt van haar leven in NYC en ervaringen met RIE.

 

Bronnen: Pikler Loczy USA 

Janet Lansbury – 9 Ways to Put Respect into Action

Magda Gerber's RIE Philosophy - Basic Principles

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

De bevaltrends in 2020

17 Jan 2020

1/8
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355