Mama met een postnatale depressie

Een postnatale depressie (tegenwoordig eigenlijk postpartum depressie genoemd) is een depressie die ontstaat na de bevalling. Ongeveer 10% van alle pas bevallen vrouwen maakt een ernstige depressieve periode door in het jaar na de geboorte van haar kind. Het klachtenpatroon komt overeen met een 'normale' depressie. Moeder Priscilla was zo dapper om haar verhaal met mij en met jullie te delen:

Lees ook: Postnatale depressie treft ook vaders. 

 

'Word ik gek?!'

 

'Word ik gek?!'

Dat was de vraag die ik steeds weer vroeg aan de mensen in mijn omgeving. Ik voelde dat het niet goed met mij ging, maar steeds werd er gezegd: 'Priscil, het zijn je hormonen, je bent net bevallen.' Maar tóch voelde ik me écht niet goed. Ik kon niet genieten van het moederschap, ik irriteerde me aan de kleinste dingen, ik wilde het liefst in mijn bed blijven liggen en tot overmaat van ramp zag ik ook nog eens een kindergrafje in mijn gedachte.

 

'Het zijn je hormonen.'

 

Mijn dochter was een huilbaby. Nu zul je misschien denken: 'Ach stel je niet aan, huilen hoort erbij!' Maar wat als ze zoveel huilt, dat je niet meer slaapt en dat er uiteindelijk word besloten dat ze opgenomen moet worden in het ziekenhuis om te kijken wat er met haar aan de hand is. Gelukkig bleek er niks aan de hand te zijn met haar, maar met mij ging het nog altijd niet goed en we waren toch al 6 weken verder...

 

'Maar waarom werd ik niet serieus genomen?'

 

Wat denk je dat mensen zeiden? 'Uw dochter huilt zoveel, omdat u niet in balans bent.' Van de psychiater moest ik mijn dochter elke dag opzoeken in het ziekenhuis, omdat ik haar eigenlijk niet meer wilde zien. Ik verdiende haar voor mijn gevoel gewoonweg niet! En nu werd mij ook nog eens gezegd dat het huilen door mij kwam, omdat ik niet in balans was. Maar waarom werd ik niet serieus genomen toen ik elke keer zei: ik word gek, ik word gek, dit ben ik niet? Mensen zeiden: 'het zijn je hormonen', maar voor de rest konden ze me niet helpen. 

 

'Met kerst mocht ik maximaal 4 uurtjes met verlof.'

 

Uiteindelijk ging het zo slecht met mij, dat ik mezelf vrijwillig heb laten opnemen op de moeder kind poli in het Erasmus Mc. Daar zat ik dan, net voor kerst, opgenomen in het ziekenhuis. Met kerst mocht ik maximaal 4 uurtjes met verlof. Het ging redelijk goed, weet ik nog, maar wat was ik blij toen ik weer terug was in het ziekenhuis! Daar waren de mensen die mij kon beschermen als ik wat van plan was.

 

'Ik vond het eng om voor het eerst weer thuis te slapen.'

 

Met oud en nieuw mocht ik thuis slapen en dat was erg dubbel. Ik vond het eng om voor het eerst weer thuis te slapen. Eenmaal terug in het ziekenhuis ging het niet goed met me. Ik was ongesteld geworden en wilde het liefst in mijn bed blijven liggen. Er werd besloten dat ik moest beginnen met medicatie. Sertraline (50 mg). Dit werd snel verhoogd naar 100 mg en uiteindelijk werd de dosis 150mg. Op de 150 mg sertraline bleef ik stabiel en begin maart 2017 mocht ik naar huis.

 

'Het voelde alsof ik opgesloten zat in mijn eigen hoofd.'

 

Ik voelde me weer goed, maar kwam moeilijk bij mijn gevoel. Het voelde alsof ik opgesloten zat in mijn eigen hoofd. Dat kwam uiteraard door de medicatie, maar afbouwen was zeker geen optie, want dan zou ik een terugval krijgen.

 

'Met mijn dochter gaat het steeds beter.'

 

Ik hoor jullie denken: 'En je dochter? Hoe is het tussen jullie? En waar is haar vader in het verhaal?' Met mijn dochter gaat het steeds beter! Sinds kort ben ik gaan afbouwen met de Sertraline, waardoor ik dichter bij mijn gevoel kan komen en echt van haar kan genieten. Mijn man heeft mij al die tijd enorm gesteund. Ik was bang dat hij mij zou verlaten, omdat ik totaal niet mezelf was. Als ik dat aan hem vroeg dan zei hij altijd: 'Ik zou geen man zijn als ik je in slechte tijden niet zou bijstaan. Het is in voor en tegenspoed.'

 

'Wees niet TE streng voor jezelf.'

 

En wat betreft de toekomst: Ik weet dat ik er nog niet ben, maar ik ben onder behandeling bij een psycholoog om alles wat er gebeurd is een plekje te geven.

 

En mijn advies voor alle moeders: wees niet TE streng voor jezelf, ook al weet ik uit eigen ervaring dat dit moeilijk is. 

 

Liefs, 

 

Priscilla

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

4 Voordelen van driftbuien

4 Sep 2019

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355