Mijn ziekenhuisbevalling werd een thuisbevalling

9 Feb 2018

Het was 5 oktober, een dag na mijn uitgerekende datum. Ik was het zwanger zijn al een tijdje helemaal beu, want ik had een pittige tijd achter de rug. Al vanaf week 20 was ik zó moe dat ik moest stoppen met werken, niet meer kon sporten en gekluisterd aan huis zat. Al vanaf week 37 probeerde ik alle bakerpraatjes uit om de bevalling op gang te brengen, maar ons meisje bleef maar zitten.

 

'In plaats van mij te helpen, belde hij zijn moeder.'

 

Om 7 uur ’s ochtends kwam mijn partner bij me op bed zitten. Hij wilde net naar zijn werk gaan. Hij plofte naast me neer en op dat moment voelde ik mijn broek nat worden. Ik ging staan en het water gutste langs mijn benen. In plaats van mij te helpen, pakte hij zijn telefoon en belde hij zijn moeder: 'Het is begonnen, koooom!' We wilden graag dat ze erbij zouden zijn die dag. Allebei onze moeders stonden niet veel later voor de deur en ook de verloskundige kwam even kijken. Ik had nog geen weeën, maar het kon niet lang meer duren!

 

'Rond half 10 heb ik de verloskundige gebeld.'

 

Een lange dag ging voorbij en pas rond half 8 's avonds begonnen de weeën op gang te komen. Mijn moeder woonde een half uurtje bij ons vandaag en besloot even naar huis te gaan. Rond half 10 werd de tijd tussen de weeën steeds korter en heb ik de verloskundige gebeld om te vragen of ze wilde komen. Ik zou namelijk in het ziekenhuis bevallen en ik moest nog 3 trappen af en een half uur in de auto.

 

'Helaas, ik had slechts 3 centimeter ontsluiting.'
 

Helaas, ik had slechts 3 centimeter ontsluiting. Het was nu kwart over 10 's avonds en de verloskundige zei dat ze over 4 uur terug zou komen en ik alleen 'mocht' bellen als ik persdrang kreeg of bloedverlies had. 

 

'Ze was de deur nog niet uit en de weeën kwamen om de haverklap.'
 

Ze was de deur nog niet uit en de weeën kwamen om de haverklap en ik kreeg steeds meer moeite om te op te vangen. Allebei de moeders waren ondertussen weer terug en om de beurt masseerden ze mijn rug. De enige houding die ik nog enigszins fijn vond, was op handen en knieën (wat een gezicht!). De moeders bedachten zich tijdens deze weeën dat het misschien een goed idee was om een ademende t-shirt aan te doen en wurmden m'n shirt over m'n hoofd en een nieuw shirt werd me aangetrokken (pissig als ik was...). 

 

'BEL DIE *** VERLOSKUNDIGE.'
 

Het was ondertussen kwart over 12 en ik bedacht me een tip die de yoga instructrice me had gegeven: ga tussendoor wel even naar de wc en blijf ademen! Dus uit het niets moest en zou ik naar de wc gaan. Strompelend van de weeën hielpen ze me naar en toilet en nog voor ik kon gaan zitten, riep ik: 'IK MOET PERSEN!' De discussieerden over het feit of ze de verloskundige moesten bellen, want die zou namelijk pas over 2 uur terugkomen. Ik kon alleen maar gillen: 'BEL DIE *** VERLOSKUNDIGE!' Zo gezegd, zo gedaan. Om kwart voor 1 stapte ze binnen en 1 blik was voor haar genoeg om terug naar de auto te rennen. Mijn ziekenhuisbevalling werd een thuisbevalling.

 

'Om 1 uur mocht ik persen en om 1:14 was ze daar dan eindelijk.'
 

Om 1 uur mocht ik persen en om 1:14 was ze daar dan eindelijk: onze Elena Rose. Er kwam een grote rust over me heen en ik voelde me ontzettend trots en blij. Ze begon gelijk te huilen en werd op mijn borst gelegd. Ik kon haar direct aanleggen en ze deed dit alsof we er beiden voor gemaakt waren. Ondanks de pijn, was dit een ontzettend mooie ervaring. Het ging ontzettend snel en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Ik had een hele fijne, soepele bevalling en tot nu toe is alles me zó meegevallen. Het moederschap is prachtig en de liefde voor mijn dochter is immens! Genieten en één en al liefde!

 

Liefs, Esther

 

Wil je meer verhalen van Esther lezen? Neem dan een kijkje op haar blog Sia Lifestyle.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18) en Pip (aug '20), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

Uitgelichte berichten

Wasbare luiers van Mooregreen: grote test

7 Jun 2020

1/9
Please reload

Nieuwsbrief
Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwste blogs
Please reload

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355