Mijn zoon (met ASS) verloor zijn vader deel 2

24 Apr 2019

Een poos geleden heb ik al eens een gastblog geschreven over het verlies van mijn man, de vader van mijn zoon. Inmiddels is het al meer dan een jaar geleden dat wij met z’n tweetjes verder moesten en om eerlijk te zijn gaat het goed. 

 

"Onze zoon zit inmiddels op speciaal onderwijs en het gaat daar goed."

 

Onze zoon zit inmiddels op speciaal onderwijs en het gaat daar goed. Ik heb nog steeds hulp in huis voor de opvoeding van onze zoon. Onze zoon heeft namelijk ASS (autisme).
Het was niet makkelijk om alleen te gaan kijken naar scholen voor hem. Wij hadden al jaren geleden een school uitgezocht en wij vonden dat deze vorm van onderwijs goed bij hem zou passen. Niet te vrij maar ook niet te veel gestuurd. Hij zou iets meer vrijheid hebben dan op de meeste scholen, zo hadden wij het gevoel. We hadden vertrouwen in deze school. 

 

"Want het ging mis. Heel erg mis."

 

Nadat wij een school hadden uitgezocht, zochten wij een peuterspeelzaal uit waar ik veel vertrouwen in had. Ik kende de juf daar en mijn gevoel zei dat dit wel goed ging komen. Toch had niets ons kunnen voorbereiden op het feit dat het toch niet zo goed ging op de peuterspeelzaal. Want het ging mis. Heel erg mis. De eerste weken ging het wel goed maar na de zomer vakantie kon hij niet meer zonder mij. 

Onze zoon moest naar een speciale peuteropvang voor kinderen die iets hadden waardoor zij niet naar een reguliere peuterspeelzaal konden. Via een verpleegkundige bij het consultatiebureau zijn wij heel snel verhuisd van opvang. Ook daar was het de eerste tijd nog heel erg moeilijk voor hem maar langzaam maar zeker ging het steeds beter. Hier zijn wij er ook achter gekomen dat er echt iets aan de hand was en we hebben onze zoon laten onderzoeken. Bij een onderzoekscentrum heeft hij de diagnose ASS gekregen. 

 

"Hij heeft niet meer meegemaakt naar welke school zijn zoon gegaan is."

 

Eigenlijk waren wij er heel vroeg bij met zijn diagnose. Onze zoon heeft dus een vroege diagnose gekregen. Gelukkig maar. Dit houd wel in dat het maar de vraag is of hij ooit naar een gewone basisschool kan. Zijn vader heeft nog wel meegemaakt dat zijn zoon de diagnose heeft gekregen en de machtiging van de gemeente voor speciaal onderwijs. Hij heeft niet meer meegemaakt naar welke school zijn zoon gegaan is. Dat is wel een van de dingen die ik in het begin heel moeilijk gevonden heb. 

 

"Niet meer mensen verliezen!!!"

 

Om onze zoon rust te geven en tijd om te rouwen mocht hij tot 4 jaar en 10 maanden op deze peutergroep/kinderdagcentrum blijven. Hij verloor zijn vader immers nog maar zo kort gelden. Als hij in diezelfde tijd al naar school moest en afscheid moest nemen van zijn juffen daar was ik bang dat hij problemen zou gaan krijgen. Niet weer mensen verliezen!!! Zo was mijn gedachte. Na de meivakantie ging hij naar school en het ging goed. Dit heb ik geleidelijk aan gedaan en het bleef goed gaan. 

 

"Wat lijkt hij dan op zijn vader en op mij."

 

Onze zoon liet op school heel weinig zien van wat hij kon. Wat lijkt hij dan op zijn vader en op mij. Hij was (en is) ons kleine oestertje. Bij het begin van het nieuwe schooljaar is er een handelingsplan gemaakt. Hierin staan competenties die ze de kinderen willen leren en waar ze hun in willen uitdagen. Ik zag een aantal dingen waarvan ik dacht van nou dat kan hij al lang! In januari kreeg hij dus ook geen gewoon rapport maar werd er gekeken welke doelen hij behaald had. Hij krijgt ook geen cijfers maar de notitie van behaald of niet behaald. 

 

"Vakantie is dan ook best wel lastig."

 

Onze zoon voelt zich op zijn plek in de klas en hij heeft het naar zijn. Hij wil graag naar school en vindt het daar saai. Tja ik weet ook niet wat hij met saai bedoelt maar school is leuk, en saai. Wanneer we te lang niet naar school zijn geweest dan ligt school op de bodem van de rivier of is er iets anders met school aan de hand waarom we niet gaan. Vakantie is dan ook best wel lastig. Zeker de zomervakantie was heel moeilijk. Gelukkig wonen we niet zo ver van school dus kon ik laten zien dat school er echt nog staat. Het was een hele geruststelling dat de school er nog steeds stond en dat hij gewoon naar school kon na de vakantie. 

 

Lees hier deel 3.

Tags:

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

4 Voordelen van driftbuien

4 Sep 2019

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355