Waarom wij na de bevalling in het ziekenhuis moesten blijven

Mees is alweer ruim 2 maanden oud. Wat vliegt de tijd! Ik ben er eindelijk weer aantoe om weer volop te gaan bloggen. Een ruime maand geleden deelde ik mijn bevallingsverhaal al met jullie en het verhaal over wat er daarna allemaal gebeurde, hadden jullie nog van mij tegoed. Bij deze!

 

Heb je mijn bevallingsverhaal nog niet gelezen? Lees die dan eerst even via deze link.

 

Het gouden uur

Op 22 september kwam Mees dus mooi roze en huilend ter wereld. Wat een enorme opluchting na zo'n spannende bevalling! Mees werd op mijn borst gelegd en de eerste 1,5 uur heb ik hem niet afgestaan. De verpleegkundige had na een half uurtje gevraagd of ze Mees mocht wegen, maar dat kon wat mij betreft nog wel even wachten. Mees lag lekker op mijn blote borst, ik streelde zijn hoofdje en ruggetje, ik probeerde al wat borstvoeding te geven, maakte veel oogcontact met Mees, snoof zijn geur in mij op, kwam een beetje bij van de bevalling en werd gehecht. Dat waren 90 prachtige minuten!

 

Onderzoek

Daarna was het tijd om Mees te laten onderzoeken en om beschuit met muisjes te eten! Mees woog 2164 gram. Dat hadden we al aan zien komen aangezien hij 2 dagen daarvoor 2150 gram werd geschat tijdens de echo. Veel te licht voor de zwangerschapsduur, maar dat hoefde niet perse problemen te geven. 

Toen werd Mees getemperatuurd: 35,8 graden. Te koud! Ook werd zijn glucose geprikt en deze waarde was ook wat aan de lage kant. Tegelijkertijd zagen ze dat hij wel heel veel moeite had met ademhalen. Zijn borstkas ging ver omhoog en omlaag. Hij gebruikte elke spier om genoeg zuurstof binnen te krijgen.

Hoe het daarna precies allemaal verliep, kan ik niet meer goed navertellen, maar in ieder geval kwamen er verschillende mensen mijn kamer op, werd er overlegd, werd Mees in de couveuse gelegd, kreeg hij bijvoeding uit een cupje (op mijn verzoek) en werd er verteld dat ze antibiotica zouden geven en dat hij naar een andere afdeling werd gebracht. Ger ging met Mees mee en ik werd gedoucht door een verpleegkundige. Dat was namelijk geen overbodige luxe...

 

Neonatologie

Mees werd naar de afdeling Neonatologie gebracht. Gelukkig een hele bijzondere neonatologie afdeling! Deze afdeling betrof geen zaal, maar allemaal kamers met een ziekenhuisbed, logeerbed, kledingkasten, een eigen badkamer én een plek voor de couveuse! Dit was ook precies de reden dat wij voor dit ziekenhuis hadden gekozen: ook als je kindje de couveuse in moet, blijf je als gezin op een kamer bij elkaar.

 

 

Uitleg

Ik denk dat ik na ongeveer een half uurtje ook naar deze kamer werd gebracht waar toen meerdere mensen, waaronder een kinderarts, stonden. We kregen uitgelegd dat ze het vermoeden hadden dat Mees een infectie had. Ik had een paar dagen rondgelopen met gebroken vliezen, ik droeg de GBS bacterie met mij mee, Mees was te vroeg geboren, hij was klein, had het koud en had moeite met ademhalen: allemaal factoren waardoor het aannemelijk zou zijn dat Mees een infectie zou hebben en waardoor er dus werd gestart met antibiotica. Hiervoor kreeg hij een infuus in zijn handje. Verder werd er bloed afgenomen om te kijken naar zijn infectiewaarden en werd hij aangesloten op de monitor. De kans bestond dat Mees ook nog een zuurstofbrilletje zou krijgen, maar ze zouden eerst even aankijken hoe hij het in de couveuse deed.

De arts vertelde ons dat we ons geen zorgen hoefden te maken, maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

 

Rust

Toen het infuusje zat, er bloed was afgenomen, Mees weer rustiger ademhaalde en zijn temperatuur weer steeg, vertrok het personeel weer en keerde eindelijk de rust weer terug. We werden trouwens zeker niet aan ons lot overgelaten hoor! Er stond altijd iemand voor ons klaar.

De spanning kwam eruit, we huilden, bewonderden Mees in zijn couveuse en belden eindelijk onze familie met de mededeling dat wij een prachtige zoon hadden gekregen.

 

De rest van de dag

In de loop van de dag knapte Mees steeds meer op. Het zuurstofbrilletje was niet nodig, de eerste bloeduitslagen van Mees waren goed, hij dronk zijn bijvoeding goed, poepte en plaste al snel en zijn temperatuur stabiliseerde. Het fijnste was dat wij meteen met Mees konden buidelen (knuffelen met huid-op-huidcontact). Hij mocht zolang bij op ons blijven liggen als wij wilden (wel goed toegedekt) en hoefde alleen in de couveuse als wij even wilden eten of slapen. 
Het verplaatsen van Mees konden wij niet zelf vanwege alle draadjes van de monitor en het infuus, maar we hoefden maar op de knop te drukken of er stond iemand in onze kamer om ons te helpen.

Daarnaast werd het kolven opgestart. Ik zou 7 keer per dag kolven ('s nachts sloeg ik 1 keer over) en de verpleging zou ervoor zorgen dat Mees elke druppel afgekolfde melk binnen zou krijgen. De eerste dag kreeg hij dus vooral kunstvoeding, maar naarmate de week vorderde, kreeg hij steeds meer moedermelk.

 

 

Dag 2

Op dag 2 werd er weer bloed afgenomen en weer waren de bloeduitslagen goed. Het zag er naar uit dat hij geen infectie had, maar gewoon wat opstartproblemen. Yes! De temperatuur van de couveuse ging steeds verder omlaag, we buidelden heel veel, ik produceerde steeds meer moedermelk en we deden de verzorging van Mees steeds meer zelf (een luier verschonen met al die draadjes is best een opgave).

 

Dag 3

Weer werd er bloed afgenomen en weer waren de uitslag goed. Zijn infuus mocht eruit en hij mocht ook uit de couveuse, yes! Hij maakte de overstap naar een wiegje met 3 kruiken. Uiteindelijk heeft hij maar zo'n 48 uur in de couveuse doorgebracht.

 

 

De rest van de week

Mees kon zichzelf steeds beter op temperatuur houden, hij begon al een beetje uit de borst te drinken, ik kolfde steeds meer moedermelk, we werden steeds handiger met Mees, deden eigenlijk alle verzorging zelf en genoten volop! Mees werd wel op dag 3, 4 en 5 geprikt op zijn bilirubine, omdat hij behoorlijk geel zag. Gelukkig daalden deze waardes en mochten we op dag 5 lekker naar huis!

 

 

Terugblik

Ik kijk heel positief terug op deze week. Het laatste gedeelte van de bevalling en de eerste uren na de bevalling zijn echt enorm spannend geweest, maar al heel snel bleek dat Mees het hartstikke goed deed. De ziekenhuiskamer voelde als ons tweede huis en de verpleging was echt fantastisch! 

 

Ik heb nog heel veel details weggelaten: van het eerste bezoek, tot mijn schoonouders vragen of ze kleertjes in maat 44 wilden kopen, tot de natte was ophangen op de waslijn in onze badkamer, tot een rompertje droog föhnen omdat Mees zijn eerste kleertjes aan mocht, tot een nieuw infuusje omdat de eerste niet meer doorliep, tot het eerste badje tot de weegmomenten. Als ik dat ook allemaal had beschreven, was het verhaal veel te lang geworden. Nu zijn jullie in ieder geval op de hoogte van de belangrijkste gebeurtenissen uit onze kraamweek.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

Het zomer/verlof rooster van Online opvoeden

29 Jun 2020

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), zwanger van een tweede kindje, pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355