Zwanger tijdens de coronacrisis

10 Apr 2020

Zwanger zijn tijdens de coronacrisis. Het doet meer met me dan ik had verwacht. De eerste weken was ik heel 'nuchter', zoals ik het zelf noemde. Ik was blij dat wij gezond zijn, financieel nauwelijks door deze crisis worden getroffen en dat het coronavirus niet extra gevaarlijk lijkt te zijn voor zwangere vrouwen. Tuurlijk vond ik het lastig dat Mees nu niet naar het kinderdagverblijf kan. Daardoor hebben we veel minder tijd om te werken en met mijn bekkeninstabiliteit is zorgen voor Mees niet altijd makkelijk. En tuurlijk vond ik het jammer dat we in het weekend thuis zitten in plaats van op visite gaan bij vrienden en familie of even de stad in gaan voor een kop koffie met een gebakje. Maar dat zijn allemaal maar kleine dingen. Geen dingen om wakker van te liggen. 

Nu de crisis al wat langer gaande is en het erop lijkt dat het echt nog wel even gaat duren, ben ik niet meer zo relaxed en zorgeloos. Deze periode is zó onzeker. Ik heb zóveel vragen. Vragen die niemand kan beantwoorden.

 

Onze baby

Ik vraag me regelmatig af of het coronavirus écht niet extra gevaarlijk is voor mij of onze baby. Zo blijkt uit een onderzoek, gepubliceerd in het medisch tijdschrift JAMA Pediatrics, dat zwangere vrouwen het coronavirus wél kunnen doorgeven aan hun baby. De symptomen bij de baby's waren mild. En ook dit onderzoek is dus geen reden om in paniek te raken. Maar volledig gerustgesteld ben ik niet. We weten gewoon nog zo weinig over dit nieuwe virus.

 

Bevalling

En dan de bevalling. Wanneer zal die zich aandienen? Weer te vroeg? Of nu op tijd? En in hoeverre hebben we tegen die tijd nog 'last' van het coronavirus? Zwangere vrouwen die poliklinisch willen bevallen, mogen niet in ieder ziekenhuis meer hun eigen verloskundige meenemen. Vrouwen die verkouden zijn, mogen niet meer in bad bevallen. Doula's mogen niet meer mee naar het ziekenhuis en soms zelfs niet meer bij een thuisbevalling zijn. In Kroatië, Bulgarije en Slovenië mogen partners niet meer bij de bevalling zijn. Hoe vreselijk is dat?! Op Facebook las ik een verhaal van een moeder die (in een ziekenhuis in Nederland) gedwongen werd om te bevallen met een mondkapje op. Verloskundigen begeleiden je bevalling verkleed als marsmannetje als jij ziekteverschijnselen hebt. Als je baby is opgenomen op de neonatologie en jij COVID-19 hebt, mag je je baby niet bezoeken. Je partner pas nadat hij is getest (en de uitslag negatief is).

 

Kraamtijd

En dan heb je natuurlijk ook nog raambezoek in plaats van kraambezoek. Het bezoeken van het consultatiebureau om je baby te wegen en vragen te stellen is niet meer zo eenvoudig. Veel lactatiekundigen geven digitale consulten in plaats van 'live'. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

 

Alles is anders

Alles in anders. En dat moet. Ik begrijp de maatregelen maar al te goed. Maar leuk of fijn is het niet. Het is spannend en onzeker.

Ik zou zo graag weten wanneer de kinderdagverblijven weer opengaan. Wanneer ik ga bevallen. Wáár ik ga bevallen. Hoe de bevalling zal verlopen. Of Ger, Mees, de baby en ik tegen die tijd nog net zo gezond zijn als nu. Wanneer de opa's en oma's op kraambezoek kunnen komen. En wanneer het dagelijks leven weer 'normaal' wordt.

 

Ik ben dankbaar

Voorlopig moet ik maar proberen om niet te ver vooruit te kijken. Vandaag voel ik me goed. Ik voel de baby schoppen in mijn buik wat mij vertelt dat het met hem of haar ook goed gaat. Ik ben dankbaar voor het feit dat ik gezond ben. Dat Ger en Mees gezond zijn. Dat er een baby in mijn buik groeit. Dat ik ik Nederland woon. Dat ik een verloskundige heb die ik altijd kan bellen en waarvan ik zeker weet dat ze met mij mee zal denken om een zo fijn mogelijke zwangerschap, bevalling en kraamtijd te beleven. 

 

We weten niet hoe de komende maanden zullen verlopen. Het kan nog alle kanten op gaan. Ik mag en wil niet uit het oog verliezen dat het dus ook nog allemaal heel fijn kan gaan verlopen. En dat wil ik ook alle andere zwangeren die dit lezen meegeven. Je angst mag er zijn. Het is oké om even uit te huilen. Adem een paar keer heel diep in en uit. Zet je gedachtes op papier als je dat fijn vindt, net als ik dat hierboven heb gedaan. Maar vergeet niet dat er heel veel dingen nog wél mogelijk zijn. En dat het ook nog steeds mogelijk is om die droombevalling en een hele fijne kraamtijd te gaan beleven. Ook al zal het er misschien anders uitzien dan je van tevoren had gedacht en gehoopt. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18) en Pip (aug '20), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

Uitgelichte berichten

Wasbare luiers van Mooregreen: grote test

7 Jun 2020

1/9
Please reload

Nieuwsbrief
Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwste blogs
Please reload

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2020 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355