Van 'normaal' naar natuurlijk opvoeden

15 Nov 2017

In dit artikel vertelt moeder Liliana waarom zij haar kinderen natuurlijk opvoedt en hoe dat eruit ziet in de praktijk. Wil je eerst meer weten over natuurlijk opvoeden? Lees dan: Natuurlijk ouderschap. 

 

'Ik dacht hetzelfde als de andere dames uit de zwangerschapsgroep.'

 

In september 2013 was ik klaar voor de komst van mijn eerste baby. Alle spullen van de babyuitzetlijst waren in huis, ik had een babykamer die zo uit de boekjes kwam, de flesjes waren uitgekookt, ik had stapels magazines gelezen over ouderschap en ik dacht hetzelfde als de andere dames uit de zwangerschapsgroep. 

 

'Er was geen babykamer.'

 

In augustus 2015 was ik klaar voor de komst van mijn tweede baby. Er was geen babykamer, ik las de magazines alleen maar om commentaar op te geven, de flesjes stonden niet klaar en ik mijn beeld over opvoeden kwam totaal niet overeen met de andere dames uit de zwangerschapsgroep.

 

'Ik dacht veel te weten over opvoeding...'

 

Ik dacht veel te weten over opvoeding. Het was immers onderdeel van mijn opleidingen geweest. Maar op het moment dat ik mijn eerste baby in mijn armen kreeg, nam het oerinstinct het over van mijn kennis en verstand. Al in de eerste nacht besloot ik dat het absurd is om zo'n klein, afhankelijk wezentje alleen weg te leggen. Hoe kan je je baby een veilig gevoel geven als hij je niet voelt of ziet?
 

'Was het zo raar om haar elke 1,5 uur aan te leggen?'


De eerste maanden van het leven van mijn kindje waren een openbaring in het begrijpen van baby's en kinderen. Alles stond in het teken van de zorg voor mijn kindje: haar leren kennen, er achter komen wat ze nodig heeft etc. Ik voelde al snel dat nabijheid het beste was wat ik haar kon bieden. In de uren dat ik toegaf aan het clusteren van mijn baby ging ik op onderzoek uit. Waarom voelde het niet goed om mijn baby weg te leggen? Was het zo raar om haar elke 1,5 uur aan te leggen? Was ik een uitzondering in samen met mijn baby slapen? En dat ik mijn kind niet naar het kinderdagverblijf bracht?

En daar was mijn antwoord: mijn visie kwam overeen met natuurlijk ouderschap.

 

'Mijn kinderen krijgen borstvoeding tot ze er genoeg van hebben.'

 

Voor ons betekent het dat we een familiebed hebben, dat mijn kinderen borstvoeding krijgen tot ze zelf aangeven er genoeg van te hebben, dat ik mijn beide kinderen (nu 2 en 4 jaar oud) nog regelmatig draag in een draagzak om ze de nabijheid te geven die ze nodig hebben en dat we altijd beschikbaar zijn voor onze kinderen. Ook tijdens de moeilijke momenten. Een huilend of boos kind wordt door ons nooit alleen gelaten. Ten alle tijden blijven wij empathisch en proberen we op een zo kalm mogelijke manier het probleem op te lossen. 

Onze kinderen gaan ook niet naar een kinderdagverblijf of andere soort opvang, omdat wij van mening zijn dat een kind een goede hechting nodig heeft. Een deel van de opvang is geregeld met de oma en tante die sinds de geboorte belangrijke personen zijn in het leven de kindjes. Zij nemen met alle liefde de opvang voor hun rekeningen als ik en mijn man het onderling niet op kunnen lossen. De kinderen zijn hierdoor altijd met een voor hen veilig en bekend persoon. Dit was heel belangrijk voor mijn gemoedsrust om toch weer te gaan werken.

 

'Ik zie het juist als enorme vrijheid.'

 

Veel mensen vragen zich af of deze constante nabijheid niet nadelig is voor mijn eigen (sociale) leven. Ik zie het juist als enorme vrijheid! De kinderen kunnen er ten alle tijden op vertrouwen dat wij er voor ze zijn. Omdat ze nu in veel verschillende situaties terecht komen, heb ik er alle vertrouwen in dat ze uiteindelijk genoeg leren om de situaties straks ook zelfstandig aan te kunnen. Omdat ze leren te vertrouwen op hun eigen kunnen. 

 

'De kinderen mogen altijd aangeven waar ze behoefte aan hebben.'

 

Natuurlijk ouderschap betekent echt niet dat de kinderen altijd hun zin krijgen en we verwende prinsesjes creëren. Wel hebben we een levensstijl die in de ogen van een hoop mensen erg vrij is. We eten als we trek hebben en slapen als we moe zijn. De kinderen mogen altijd aangeven waar ze behoefte aan hebben. Hoe gek het soms ook klinkt om zo te blijven kijken en luisteren naar de kinderen, ze kunnen vaak heel goed aangeven wat ze nodig hebben. Wij proberen daar als ouders op in te spelen. Soms kan of mag iets echt niet. Dan is er verdriet en dat mag er ook zijn. Ook dan blijven we bij hen. Juist om ze te laten zien dat die o zo belangrijke band er altijd is. Ook op de moeilijke momenten. 

 

'We hopen dat de kinderen voelen dat we er voor ze zijn.'
 

Het belangrijkste voor ons is dat we hopen dat de kinderen voelen dat we er voor ze zijn. Dat onze fysieke en emotionele koestering de kinderen de kracht en het vertrouwen geven om op te groeien tot evenwichtige mensen. 

 

Vanuit welke overtuigingen voed jij je kinderen op?

 

*De moeder op de foto is niet de schrijfster van dit artikel. 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Nieuwste blogs
Please reload

Volg Online opvoeden ook op Social Media
  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
Nieuwsbrief
Uitgelichte berichten

4 Voordelen van driftbuien

4 Sep 2019

1/10
Please reload

Over mij

Welkom op onlineopvoeden.nl!


Online opvoeden is een mamablog over het opvoeden en opgroeien van jonge kinderen vanuit de theorie én de praktijk.

 

Ik ben Femke: trotste moeder van Mees (sept '18), pedagoog en doula. Ik schrijf graag blogposts over de ontwikkeling en de opvoeding van kinderen, maar ook over leuke weetjes, activiteiten, baby- en kinderspullen én over mijn eigen zoektocht in het (natuurlijk) ouderschap. Tenslotte deel ik regelmatig tips en ervaringen van andere moeders op mijn blog.

 

Lees je gezellig mee?

  • Facebook
  • Instagram

© Copyright 2019 Online opvoeden. Alle rechten voorbehouden. / Culemborg / info@onlineopvoeden.nl / 0621932822 kvk nummer: 68597355